<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Sentenzas_fías e ruadas Archives - Asociación de Amigos do Patrimonio de Castroverde</title>
	<atom:link href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/category/sentenzas_fias-e-ruadas/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/category/sentenzas_fias-e-ruadas/</link>
	<description>Foro de divulgación e defensa do Patrimonio cultural, de natureza, artístico, monumental, e das tradicións populares do CONCELLO de CASTROVERDE (LUGO)</description>
	<lastBuildDate>Tue, 05 Aug 2014 15:44:39 +0000</lastBuildDate>
	<language>gl-ES</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	

<image>
	<url>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2006/12/logoamipatri2-150x114.jpg</url>
	<title>Sentenzas_fías e ruadas Archives - Asociación de Amigos do Patrimonio de Castroverde</title>
	<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/category/sentenzas_fias-e-ruadas/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
<site xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">73243947</site>	<item>
		<title>REVISADA A COLECCIÓN &#8220;SENTENZAS, FÍAS E RUADAS&#8221; DE GÓMEZ VILABELLA</title>
		<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2010/05/16/revisada-a-coleccion-sentenzas-fias-e-ruadas-de-gomez-vilabella/</link>
					<comments>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2010/05/16/revisada-a-coleccion-sentenzas-fias-e-ruadas-de-gomez-vilabella/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Amigos do Patrimonio de Castroverde]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 16 May 2010 11:16:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Patrimonio_cultural]]></category>
		<category><![CDATA[Sentenzas_fías e ruadas]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://cafedixital.com/aapc/2010/05/16/revisada-a-coleccion-sentenzas-fias-e-ruadas-de-gomez-vilabella/</guid>

					<description><![CDATA[Os 20 capítulos da colección &#8220;SENTENZAS, FÍAS E RUADAS&#8221;, do escritor e colaborador Xosé María Gómez Vilabella, publicados neste blog, poden lerse revisados e actualizados, en edición conxunta, no blog do propio autor. A finalidade desta revisión segundo Gómez Vilabella... <a class="more-link" href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2010/05/16/revisada-a-coleccion-sentenzas-fias-e-ruadas-de-gomez-vilabella/">Continue Reading &#8594;</a>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2010/05/fotoXM-C2-AA1.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 93px; height: 115px;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2010/05/fotoXM-C2-AA1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5471829893038658610" border="0" /></a></p>
<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:verdana;">Os  20 capítulos da colección &#8220;SENTENZAS, FÍAS E RUADAS&#8221;,  do escritor e colaborador Xosé María Gómez Vilabella, publicados neste blog, poden lerse revisados e actualizados, en edición conxunta, no blog do propio autor.</span></span></div>
<div  style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:85%;">A finalidade desta revisión segundo Gómez Vilabella é <span style="font-style: italic;">&#8220;perfeccionar no posible este traballo para que, polo menos virtualmente, quede constancia da existencia histórica do saber e facer das xentes destas terras, así como da sabedoría e costumes populares&#8221;</span>. Con esa idea, di o escritor castroverdense, <span style="font-style: italic;">&#8220;corrixín algo, maticei, engadín fotografías, etc., dando como resultado a incorporación do texto renovado ao meu &#8220;blog</span>&#8220;.<br />Agrupados en dúas seccións, pódense consultar e ler nos seguintes enderezos:</p>
<p>picar para ve-la <a style="font-weight: bold;" href="http://gomezvilabella.blogspot.com/2010/01/de-pura-cerna-iv_19.html">primeira sección</a><br />picar para ve-la <a href="http://gomezvilabella.blogspot.com/2010/01/de-pura-cerna-v_19.html"><span style="font-weight: bold;">segunda sección</span></a><br /></span></div>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2010/05/16/revisada-a-coleccion-sentenzas-fias-e-ruadas-de-gomez-vilabella/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">559</post-id>	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/16/991/</link>
					<comments>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/16/991/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Amigos do Patrimonio de Castroverde]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 16 Jun 2007 18:42:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Sentenzas_fías e ruadas]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://cafedixital.com/aapc/2007/06/16/991/</guid>

					<description><![CDATA[Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde Das rúas de casamento e das foleadas… ¡ao fútbol! -y XX- Achegas de Xosé María Gómez VilabellaO autor desta serie, entregando un trofeonun partido de fútbol, en Sidi Ifni. ¡Que a ninguén... <a class="more-link" href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/16/991/">Continue Reading &#8594;</a>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><u><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde</span></u></span><u><span style=";font-family:Georgia;font-size:9;"  lang="GL" > </span></u><span style=";font-family:Georgia;font-size:9;"  ><o:p></o:p></span></div>
<div style="text-align: center;">    </div>
<div style="text-align: center;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></div>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:130%;"><b><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">Das rúas de casamento e das foleadas… ¡ao fútbol!</span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:16;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">-y XX-</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Achegas de</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family:Georgia;"><o:p> </o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Xosé María Gómez Vilabella</span></b><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/06/ifni1.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/06/ifni1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5076737145155584338" border="0" /></a><span style=";font-family:Georgia;font-size:85%;"  lang="GL" >O autor desta serie, entregando un trofeo</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:85%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />nun partido de fútbol, en Sidi Ifni.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:85%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL"  style="font-family:Georgia;font-size:85%;"> </span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><span style="font-size:85%;"><o:p></o:p></span><br />        ¡Que a ninguén se lle ocorra dicir hoxe en día que non lle gusta o fútbol, ou que non o entende, porque o tomarán por&#8230;, ¡por iso que estades pensando!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Caso distinto eran aqueles costumes, aqueles divertimentos, nosos, enxebres, de propia colleita, ¡tantos e tan diferentes! Ademais de divertidos, tiñan o seu aquel ximnástico; aqueles si, máis, moito máis, que iso de chocar cos autos, sexa ao entrar ou ao saír do estadio, e total para non quedarnos sen un asento incómodo, duro, liso&#8230;, de formigón!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            ¿Xogos? ¡Máis que agora, pois, como tiñamos que andar un longo treito, o camiño daba para todo, para todo tipo de inventos, desde a billarda ata o circense de correr por riba das paredes a paso ximnástico; e non iso do “pavillón de deportes”, sempre ocupado, e sempre pendentes de que non nos deixe en terra o “transporte escolar”.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Aqueles carriños de madeira, pero tamén se facían en miniatura con dúas corolas de nabo; aquelas “bicis” sen freo; aqueles cirichóns, cun émbolo cabeceado con estopas para irriga-lo compañeiro, maiormente por carnavais; o tira-balas, tamén de estopa, que se apertaban contra o estómago para facer puntería&#8230; Con dous botes, taponados cunha vexiga seca, de cocho, e un fío de algodón, inventamos os primeiros teléfonos que funcionaron en Castroverde. De alcacén despuntabamos uns chifres que soaban con música de anxos; as frautas de castiro, que se lles extraía a casca mazándoa con suavidade, e despois axustábaselle un recorte da mesma madeira para que fixese de palleta&#8230; ¡Mil cousas, mil inventos, que os da miña xeración non tivemos clases de “manualidades”, nin falta que nos fixeron! </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            O que tiña bo oído e mellor afección, con aquelas frautas de castiro aprendía a escala musical; que diso pasábase á gaita do fol. Igual que batendo nunha lata do pemento aprendíase a toca-la caixa, o bombo, a pandeireta&#8230;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Despois da Guerra, segundo ían regresando os mozos, aqueles que lembraban a gaita do fol, ou llela conservaran, volveron a ela&#8230;, ¡e deron uns solos impresionantes, aos domingos, que mereceron o nome de “foleadas”. Tamén se volveu ao “permite”&#8230;, que moitas leas ten ocasionado. Nesta bisbarra tivemos a grandeza de que volvesen a actuar dúas bandas, Pena e/ou Bolaño, tan pronto como o “cuartel” da Garda Civil tivo permiso para dar permiso para permitir dúas ou tres horiñas de música festeira, pero sempre con clausura antes da posta do sol. ¡Naturalmente: tratábase de situarnos “Cara al sol”!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            As festas volveron a ser “de merenda”. A xente de lonxe madrugaba para preparar as viandas, metelas na alforxa, ou subir as cestas á cabeza, con aquelas rodeliñas&#8230;, ¡con xaxún, ata despois da Misa, que o Concilio aínda estaba lonxe! </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Nestes medios, algo que non se perdera, algo que non houbo que resucitar, foi o lume novo, ¡San Xoán!, así como o de enramallar as casas, hortas e alpendres. Tamén seguiron os curandeiros, por falta de médicos e de menciñas: as sangrías, os tirizós, a “espinilla” caída&#8230;; o leite callado, con codesos, para as lombrigas&#8230;  </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Mais, por riba de todo, neste país rutilaban as rúas de casamento, ¡e iso que se celebraban de noite! ¿Eran vulgares aproveitamentos da veciñanza, ou honores tributados aos noivos? En particular os foguetes, moitos desgustos deixan dados: A mocidade do lugar considerábaos unha honra, ¡especialmente para as veciñas! Pero as nais delas, si se sabía, ou presentía, que a noiva non ía de branco, ¡de branco virxinal!, non perdoaba aquela “ofensa”, téndose dado casos de acudir á Garda Civil para denunciar o “desaforo” e insistir en que fose “comisada” a pólvora do novenario. Como os Curas viñan esixindo aquelas tres amoestacións, ¡non eran doados os connubios secretos!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Os noivos saían cos padriños, e demais invitados, despois da cea, ao redor da casa da noiva, para dar: O padriño, tabaco e viño; e a madriña, roscas. Como adoitaban ser moitos, e de lonxe, os ruantes tocaban a pouco, así que os máis pícaros acudían con dúas ou tres chaquetas, e outras tantas carautas, para pasar desapercibidos en dúas, tres, catro&#8230;, ¡roldas!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            A rúbrica destas “rúas” non sempre foi afortunada, pois tense dado o caso de que antigos pretendentes da moza, e/ou os seus amigos, fixesen algunha dellada: tirar cancelas, desfacer o palleiro, darlles carne con agullas aos cadelos&#8230;, ¡e incluso tiros!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            </span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br /><b>                Rematar esta serie “a tiros” non parece boa idea, así que lle prego ao lector que lea, “foguetes”, que con iso concluímos estas festas en paz, ¡en paz, pero cunhas lembranzas un tanto morriñosas! ¿Tería razón Jorge Manrique naquilo seu de que “&#8230; cualquier tiempo pasado fue mejor”?</b></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            ¡Non o creo! ¡Todo é cuestión de quitárlle-lo zume ás flores, incluso ás chorimas dos toxos e das xestas, como fan as abellas, que con iso, a vida, coma o mel, vólvese doce!  </span></b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">   </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">                        <b><i>Xosé María</i></b></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p><span style="font-family:Georgia;"><o:p> </o:p></span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/16/991/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">991</post-id>	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/09/993/</link>
					<comments>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/09/993/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Amigos do Patrimonio de Castroverde]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 09 Jun 2007 17:41:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Sentenzas_fías e ruadas]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://cafedixital.com/aapc/2007/06/09/993/</guid>

					<description><![CDATA[Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde Función social das Casas Grandes -XIX- Achegas de Xosé María Gómez Vilabella Traer a colación este debuxo de A.Trillo ten por finalidade axudarlle ao lector a imaxinarse aqueles centros de reunión social,... <a class="more-link" href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/09/993/">Continue Reading &#8594;</a>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div><span style=";font-family:Arial;font-size:85%;"  > </p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;" align="center"><u><span lang="GL"  style="font-size:10;"><span style="font-family:Times New Roman;">Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de  Castroverde</span></span></u></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;" align="center"><u><span lang="GL"  style="font-size:10;"><span style="text-decoration: none;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </span></span></span></u></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><span style="font-size:180%;"><b style=""><span style="" lang="GL"><br /></span></b></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><span style="font-size:180%;"><b style=""><span style="" lang="GL">Función  social das Casas Grandes</span></b></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><b style=""><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span></b></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><b style=""><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">-XIX-</span></span></b></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><span lang="GL"  style="font-size:10;"> </span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><span lang="GL"  style="font-size:10;">Achegas de</span><span><span style=";font-family:Arial;font-size:85%;"  ><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/06/casas_grandes-233x3001.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/06/casas_grandes-233x3001-233x300.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5074123949613744418" border="0" /></a></span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><span lang="GL"  style="font-size:10;"> </span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><b style=""><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">Xosé</span></span></b><b style=""><span lang="GL"  style="font-size:11;"> </span></b><b style=""><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">María</span></span></b><b style=""><span lang="GL"  style="font-size:11;"> </span></b><b style=""><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">Gómez</span></span></b><b style=""><span lang="GL"  style="font-size:11;"> </span></b><span style="font-size:100%;"><b style=""><span style="" lang="GL">Vilabella</span></b></span></p>
<p></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><b style=""><span lang="GL"  style="font-size:11;"> </span></b></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><b style=""><span lang="GL"  style="font-size:11;"> </span></b></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">Traer a  colación este debuxo de A.Trillo ten por finalidade axudarlle ao lector a  imaxinarse aqueles centros de reunión social, nocturna e invernal por suposto,  pois, desde que o tempo permitía volver ás labores agrícolas, aquilo das <b style="">ruadas </b>adiábase automaticamente, ¡sen  sesión de clausura!</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>Un sucedáneo tivémolo nos recentes “teleclubs” parroquiais, de función  análoga á dos libros de “F.E.N.”, que por certo foron un fracaso, ¡e menos mal  que algún deles serve, utilízase, como Centro Electoral! ¿Ían as tabernas a  deixarse evaporar simplemente polo custe dun <i style="">televexo</i>, cadora máis baratos? A toda  acción segue unha reacción, pero iso non o sabían, non o souberon calcular,  aqueles <i style="">sabios</i> franquistas.  </span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>A <b style="">Casa</b> <b style="">da</b> <b style="">Ruada</b> facíaas posibles se cumpría un  mínimo de requisitos: Grande de espazos, aínda que non fose Grande por  avoengo.<span style="">  </span>A falta de cheminea, una  boa lareira. Se non tiñan luces de carburo, importaba pouco, ¡con tal de que  abundase a leña! A chegada das cociñas “económicas”, tamén chamadas “bilbaínas”,  cambiou bastante a forma de ser e de estar, pois prestábanse para xogar a  brisca, pero non para os xogos das lareiras, pequenas e variadas representacións  nas que tanto se tocaba a gaita como se facían xogos ou comedias improvisadas:  Adiviñas, o xogo das prendas, a última copla, o último conto, etc. <span style=""> </span>Xente conversadora. Mesa de levante, ou  similar, para a brisca, se aínda non se tiña a “económica”. Tamén se agradecía  que houbese fonógrafo, gramófono, ou gramola; e do 1.940, en adiante, que  dispuxesen dun aparello de radio, así fose de galena. Con estes mínimos,<span style="">  </span>¡parladoiro  seguro!</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>Algunhas reitorais tamén oficiaron como casas de ruada, pero con certas  limitacións en canto á franqueza e á liberdade temática. Cando a Ama se poñía a  topenear, ou o crego botaba man do breviario, ¡levantábase a sesión!  </span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>O rosario deixábase rezado nas casas, o gando, pensado, e os vellos  pegadiños ao remol, cando non na alcoba. Despois diso, o farol de “gas”, ou o  fachuzo de pallas; tamén servía un tizón se había que cruzar por un saltadoiro  ou paso difícil. As mulleres, decote, coa roca, co fuso, ou a calceta. Os homes  coa cachimba, ou cun <i style="">librillo</i> de  papel de fumar <span style=""> </span>de Alcoy.  ¿Tabaco&#8230;? ¡Estaba racionado! ¡Pero non o estaban os tróqueles, ben sequiños,  tamén chamados balocos! Non estaban racionados, que os tiñamos en tódolos  valados do país, pero&#8230;, ¡o labrego non sabía que o seu principio <i style="">activo</i> é a dixitalina, que de tanto que  <i style="">activa</i> a circulación pode causa-la  morte!</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>As casas da Ruada, precisamente por iso, porque eran ricas e de certo  consumo, cando non tiñan xastre coincidía a costureira; nun caso, ou noutro, co  seu séquito de aprendices, circunstancia que elevaba, que reforzaba, a animación  habitual. Outro complemento era o periódico, que sempre<span style="">  </span>había alguén que lese algunha noticia en  alto, e despois comentábase.</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>Esta función social das casas de ruada non era tan gratuíta como  aparentaba, pois os habituais da mesma sentíanse “obrigados á casa”, así que nin  facía falta avisalos para que colaborasen en toda ocasión de apuro, cavar,  gadañar, segar, mallar&#8230; Este concepto de “casa”, nesta bisbarra de  Castroverde, pero nas limítrofes, tamén, abarca moito: Desde as paredes ás  relacións sociais. A “casa”, entre nosoutros, é un Ente, un Ente Social con vida  propia, que por algo aínda se pon nas necrolóxicas iso de “da Casa Tal”, ¡así  sexa un alcume pexorativo!</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>Coa Guerra, as ruadas, como é lóxico, perderon animación, animación e  franqueza, pero o seu <i style="">aforo</i> a menos  non foi porque a soidade era tremenda, e a xente tiña ganas de informarse, de  oír, de saber&#8230; ¡O malo do caso era que os demais acudían coas mesmas  apetencias, pero ninguén sabía, ninguén falaba, ninguén se atrevía a larga-los  seus secretos, por nimios e por intranscendentes que fosen! O regreso, a  reincorporación, dos soldados si que foi de epopea grega: Todos foran valentes,  todos traían grandes “fazañas” que contar! ¡O retorno de Ulises! O inexplicable  era que botasen por aló tanto tempo sendo tan aguerridos: ¿Por qué tardaron tres  anos en cantar vitoria se cada un deles houbese chegado a Vinaroz en&#8230;, tres  días? </span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>&#8230;</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>Estoume lembrando dun daqueles parladoiros. Nunha daquelas ruadas tiñan a  costureira, unha moza que pasara a Guerra en Madrid; e precisamente por vir de  Madrid estaba moi solicitada&#8230;, ¡para encargarlle roupa a <i style="">estilo</i> de Madrid! Eu era un neno, e por  tanto pasaba desapercibido, que ninguén sospeitaba que tivese unha libreta na  casa, onde me dera por apuntar cantas cousas me fixeran graza na noite ou velada  do día anterior. Un veciño, xa vello, de alí de cerca, pretendeu acaparar a  conversa coa rapaza, de tanto que quería saber dos <i style="">madriles</i>; por certo, que amolando a un  tal Ton, un Sarxento que viñera de permiso, e que se interesaba pola costureira  en si mesma, vestidos e “madriles” á parte. Dicía o  patrucio:</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>-Hai, muller, moito me presta coincidir aquí contigo, que me dixeron unha  cousiña cousa que me trae a cabeza revolta. Díxome un soldado, pero, como menten  tanto, ti vasmo confirmar, ¡ou desmentir! Que en Madrid, por unas toupeiras que  fixeron para esconderse das bombas de Franco, ¡agora anda o  tren!</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>-Pues le es verdad, pero no es el tren, sino el metro&#8230;; ¡el de medir,  no, el otro! Lo malo que tiene es que la gente va de pié, y muy  apretada&#8230;</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>O vello, un gran pícaro, escachizábase de  risa:</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>-¡Agora entendo porque te apartas cando se achega o Ton; se aínda fose no  “metro”&#8230;!</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>Pero o aludido, aquel Sarxento Ton, que aqueles días estaba de permiso,  deulle a volta ao tema:</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>-Manoliña, para o que che vou cantar, non preciso achegarme. ¡Alá  vai!</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">&#8230;</span></span></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><i style=""><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">La  higuera se secó, se secó, </span></span></i></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><i style=""><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">porque  tiene sus raíces fuera;</span></span></i></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><i style=""><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">y mi  chata ya<span style="">  </span>no me  quiere</span></span></i></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><i style=""><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">porque  ando de borrachera.</span></span></i></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;font-family:georgia;" align="center"><i style=""><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;">&#8230;</span></span></i></p>
<p  style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="" lang="GL"><span style="font-size:100%;"><span style="">             </span>Non sei se por culpa da “borrachera”, ou porque a costureira viña farta  de que a “apertasen” no “metro”, ligue non houbo, que ámbolos dous morreron  célibes, ¡célibes e  ceibes!</span></span></p>
<p></span></div>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/09/993/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">993</post-id>	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/02/994/</link>
					<comments>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/02/994/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Amigos do Patrimonio de Castroverde]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 02 Jun 2007 17:27:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Sentenzas_fías e ruadas]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://cafedixital.com/aapc/2007/06/02/994/</guid>

					<description><![CDATA[Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde Tensións e canles -XVIII- Achegas de Xosé María Gómez Vilabella Non fai falta penetrar na metafísica, que xa o temos na física: ¡Nin as propias veas, co correúdas que son, son capaces... <a class="more-link" href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/02/994/">Continue Reading &#8594;</a>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;"><u><span style=";font-family:Georgia;font-size:9;"  lang="GL" ><span style="font-size:85%;">Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde<br /></span></span></u><span style=";font-family:Georgia;font-size:9;"  ><o:p></o:p></span></div>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:180%;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Tensións e canles</span></b></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">-XVIII-</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p>Achegas de</span><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/06/fotoXM-C2-AA31.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/06/fotoXM-C2-AA31.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5071520439537318034" border="0" /></a><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family:Georgia;"><o:p> </o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Xosé María Gómez Vilabella</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Non fai falta penetrar na metafísica, que xa o temos na física: ¡Nin as propias veas, co correúdas que son, son capaces de resistir unha subida brusca de tensión! Así que, ou se rebaixa esa tensión, ou se reforza a canle respectiva, que tal foi desde Adán. A civilización, por paradoxal que pareza, foise perfeccionando grazas, precisamente, ao estímulo obtido desa satisfacción tan íntima e tan sublime que nos produce a nosa vitoria, persoal e social, sobre e con respecto as dificultades superadas. Esas dificultades producen novas tensións, pero do control das mesmas tiramos a grandeza e mailos azos da nosa constante evolución. </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Se lee isto un urbano igual chega á conclusión, simplista por suposto, de que no rural todo foi paz e gloria, ¡églogas bucólicas de pastores namorados! Pero dáse o casual de que, comigo, a favor ou en contra, pero nunca neutral, está a miña “circunstancia”, a circunstancia orteguiana. Se así non fose, ¿como se pode explicar que os suicidios sempre abundaron no medio rural? ¡Non soportaron as tensións respectivas, non estaban preparados, mentalizados, para tanto, por pouco que fose! </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Este medio, o que nós coñecemos, este de hoxe en día, xa non produce dicotomía co urbano, en mil aspectos, que incluso o supera en moitas cousas, das positivas, pero aquí e agora, nesta serie localista, estoume referindo ás dificultades xenéricas, habidas a través da nosa Historia. A burguesía naceu dos aduladores. ¡Si, si, non é broma! Empezaron como servidores e concluíron como mestres: da cociña, das letras, das armas, dos oficios, xograres, trobadores&#8230; Especializáronse como “provedores da Real Casa”, e lograron que o Señor, (castelo ou convento) lles facilitase un asentamento cabe do propio convento/bispado/fortaleza&#8230;, ¡para telos á man, dispoñibles! Así naceron os burgos, que o temos ben visible na configuración do Castroverde vello. En paralelo, o servo agrícola pasou séculos e séculos sen levantar cabeza, sen librarse do arado; e para máis <i>inri</i>, cando os Estados empezaron a concretarse, e por ende, a precisar fondos, inventaron algo que, teoricamente, ía ser unha liberación xeral, de beneficios mutuos: A redención foral, a desamortización. ¡Ía ser, pero non foi, porque os burgueses, que tiñan o diñeiro, e de paso, que non lles preocupaba aquela “excomuñón” coa que ameazaban os Curas para quen mercase aqueles bens chamados de “mans mortas”, lanzáronse a comprar, e fixéronse con lugares enteiros! Desde entón, neste novo ciclo histórico, paulatinamente, a salvación dos nosos labregos estivo nas remesas dos emigrantes, ¡cartos a cambio de mozos, xa criados e instruídos! ¡Vaia negocio! Mais, por se isto fose pouco, nos últimos anos, cantos chegaron a un nivel cultural de certa importancia, en lugar de poñer a súa sabenza ao servizo do campo, ¡opositaron!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Tamén é certo que as canles de desafogue ás que nos vimos referindo non naceron no rural senón que proveñen do trobadurismo señorial, puro plaxio ou inspiración. Cando os burgueses se pasaron ao teatro, comezando polos <i>autos</i> ou <i>misterios</i> e <i>moralidades,</i> ou <i>apólogos</i>, os campesiños recolleron aquel saldo, aquela liquidación. O que nos chegou a nosoutros ten as súas raizames no <i>tensó</i> provenzal; con dúas variantes: Na parte de Coruña, as <i>regueifas</i>; e na de Lugo e Braga, de ampla adaptación e poboamento suevo, ás <i>sentenzas</i> <i>do</i> <i>galo</i>. No <i>tensó </i>entaboábase unha disputa, e as súas estrofas formaban un diálogo contraditorio. Dous exemplos do <i>tensó </i>clásico reproducíronse nas óperas <i>Tannhäuser</i>, de Wagner, e <i>Els</i> <i>Pirineus</i>, de Felipe Pedrell.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            En resumidas contas:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">.           Que o rural soportou, pero resistiu, por séculos, unha serie de padecementos, pagamentos, humillacións e incomodidades, que fan da nosa historia, Rural, Local, algo grandioso, heroico, admirable, ¡por máis que non chegue a saír nos libros de texto! </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">.           Que desaparecidas, ou polo menos atenuadas, aquelas tensións, o Carnaval pasou a ser&#8230;, ¡una carnavalada! As máscaras actuais, comparsas, extravagancias&#8230;, só son unha mera lembranza, un certo desenfreo; non implican unha resistencia fronte á orde establecida, ¡suposto que perdeu a súa natureza opresora!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            As tensións naturais no medio e na época a que nos referimos, subiron de temperatura polos anos 1.930, co combustible dos antecedentes expostos e maila doutrina que traían aqueles emigrantes retornados: Influencia protestante en Cuba, e democracia de estilo francés na Arxentina. Pero o fogo, nesta bisbarra, aplicáronnolo desde arriba e desde fóra. Os nosos paisanos, “Puchos” incluídos, sabían, eran moi capaces, e estábano demostrando cunha convivencia interparroquial, civilizada, de canalizar satisfactoriamente os seus conflitos, e por ende, os seus desafogues.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Para Samuel Butler, quizais o sociólogo que máis se detivo en analizar a problemática dos pequenos poboamentos, a cooperación e mailo conflito son os dous procesos básicos de vida destes grupos. Firey, pola súa parte, -citando só tratadistas que estudaron amplamente a problemática de explotacións de tipo familiar e illado, polarizadas polas vilas de cabeceira-, demostrou que incluso a competencia ecolóxica implica factores sociais, tales como o sentimento e mailo simbolismo. O conflito entre grupos –e aquí, como grupos, tomaríamos, fundamentalmente, as parroquias- aumenta a moral e a integración internas do grupo se hai unha anticipación da vitoria, quere dicirse, unha certa confianza na loita.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            ¿Anticlericalismo carnavalesco? Quizais houbo algún extremismo, particularmente nas celebracións do quinquenio 1.931/36, pero en todo caso hai que admitir e ponderar que o Concilio Vaticano II chegounos con retraso, así que o clero tivo a sorte de que os seus <i>fregueses</i> se comportasen con máis moderación da que cabía esperar neles despois de tantos séculos de humillante submisión, que non respecto. Mais, como as verdades a medias son mentiras, tamén é de xustiza recoñecerlle ao clero desta zona un comportamento moderador naqueles días, máis que aciagos, cegos, do Alzamento franquista. Iso non se contradí co feito, por citar só unha anécdota, de certo Párroco que se resistía a celebrar un funeral por un fusilado, acaso máis cristián có propio Cura. Por fin aceptou, e concorreron varios cregos, no ben entendido, segundo era uso e costume, de que lles había que levar á sancristía o condume, o xantar. Despois das exequias, o sancristán volveu á igrexa, e subiu á torre para toca-las doce; nisto, que se lle ocorreu mirar cara á horta do Cura&#8230; ¡Seis, seis cregos, correndo por entre os couceiros, coa sotana recollida&#8230;! O campaneiro non se atreveu nin a contalo, ¡en anos! Pero o día que o fixo, no parladoiro dunha taberna, o “causante”, alí presente, ¡oh casualidades!, tamén se atreveu a informar das causas: Tanto o irritaran aqueles Curas comellóns, encima de que se resistiran a oficiar polo seu parente, que lles sazonou aquel cabrito ao forno con&#8230;, ¡<i>Sal</i> <i>de</i> <i>Higuera</i>, que era o purgante que se lles daba entón ás bestas! O que nunca souben é se aqueles Curas chegaron a coñecer, ou a deducir, a clave da súa “purga”. </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Para ilustrar unha tensión concreta, relativamente recente, temos o caso daquelas liortas habidas entre Montecubeiro e a Vila de Castroverde, derivadas da asunción das antigas xurisdicións. Extinguida a de Montecubeiro, e sometidos a Castroverde, as cousas quedaron acres por algún tempo, que así as recolle o poeta Lois do Cando (Luis González López), no seu poema A VISPERA DE SAN XOÁN, premiado en Lugo nun certame do San Froilán de 1.891.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Tan só un fragmento, literal, para confirmar este aserto:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">                        <i>&#8230;</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">                                    Non hai quen vaya unha vez</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">á feira de Castroverde</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">que non lle enseñen os <b>Puchos,</b></span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">q´ese nome é o que teñen</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">sendo de Montecubeiro</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">os rapaciños enxebres.</span></i></p>
<p style="text-align: center;"><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">I abofé que non é nome</span></i><span  lang="FR" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">q´os torule nin rebexe,</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">porque así os chaman todos</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">donde queira que estivesen.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<div style="text-align: center;">                </div>
<p style="text-align: center;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">                                    Que teñen en Lugo a fama,</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">ben gañada, de valentes.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">E co pau d´unha aguillada,</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">ou c´os puños si se quere,</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">métense entr´os paus sin medo,</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">donde ningures se mete;</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">i antes deixan o pelexo</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">que deixar dous pasos éles.</span></i><span  lang="FR" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<div style="text-align: center;">          </div>
<p style="text-align: center;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">                                    E, com´o boi turreón</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">que leva regañado sempre</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">o coiro, tamén estoutros</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">sacan a cabeza as veces</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">sangrando com´a un carneiro.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<div style="text-align: center;">      </div>
<p style="text-align: center;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">                                    Póñenlle un trapo mentras</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">que se cura. D´iso os chaman</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><b><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Os Puchos</span></i></b><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">, en Castroverde.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<div style="text-align: center;">  </div>
<p style="text-align: center;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">                                    &#8230;</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">  </span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">(Próximo capítulo: <b>Función social das Casas Grandes</b>)</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p><span style="font-family:Georgia;"><o:p> </o:p></span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/06/02/994/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">994</post-id>	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/24/998/</link>
					<comments>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/24/998/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Amigos do Patrimonio de Castroverde]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 24 May 2007 19:19:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Sentenzas_fías e ruadas]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://cafedixital.com/aapc/2007/05/24/998/</guid>

					<description><![CDATA[Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde A posible, pero improbable, resurrección do liño -XVII- Achegas de Xosé María Gómez Vilabella Agora que está tan de moda falar de asuntos que aínda son ciencia- ficción, lúas de mel na... <a class="more-link" href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/24/998/">Continue Reading &#8594;</a>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><u><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde</p>
<p></span></u></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:9;"  ><o:p></o:p></span></div>
<p style="text-align: center;" align="center"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><span style="font-weight: bold;font-family:Georgia;font-size:180%;"  lang="GL" >A posible, pero improbable, resurrección do</span><span style="font-weight: bold;font-family:Georgia;font-size:180%;"  lang="GL" > liño</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:22;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">-XVII-</span></b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Achegas de</span><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/05/fotoXM-C2-AA4.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/05/fotoXM-C2-AA4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068209659702229026" border="0" /></a><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Xosé María Gómez Vilabella</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Agora que está tan de moda falar de asuntos que aínda son ciencia- ficci</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">ón, lúas de mel na lúa, e cousas desas, ¿quen nos priva de teorizar acerca da resurre</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">cción do liño nesta bisbarra de Castroverde? De feito xa contamos coa bendición do párroco de Vilabade, o noso ilustre don Manuel, que, con ocasión das recentes conmemoracións da nosa “catedral” e das súas fundacións, <b>¡entronizou!</b> o liño, as súas artes e mailas súas virtudes, <b>¡na propia catedral!</b></span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/05/Oli-C3-B1o-en-galicia-300x2241.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/05/Oli-C3-B1o-en-galicia-300x2241-300x224.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068211699811694674" border="0" /></a><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Se fósemos estremeños, xa o tiñamos o liño mecanizado, e incluso cobradas aquelas primas do Mercado Común&#8230; ¿Lémbranse daquel <i>affaire</i>? Moito me temo que nin recordamos cómo era a planta, así que haberá que reproducila; polo menos, graficamente:</span><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/05/O-li-C3-B1o-en-Galicia2-210x3001.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/05/O-li-C3-B1o-en-Galicia2-210x3001-210x300.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068209328989747202" border="0" /></a><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family:Georgia;"><o:p> </o:p></span></p>
<p><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            O liño é unha fibra meritísima; no vexetal, despois daquelas follas de parra das que nos fala o Xénese, nada tivemos de maior utilidade para cubri-las nosas vergoñas; e logo que se daba do mellor nas terras desta bisbarra. Lémbrome daqueles anos da fame, na posguerra, que se volveu a sementar no mellor das hortas, ¡de tanto que interesaba obter unha boa colleita! Os meus recorridos de entón non pasaban de Montecubeiro, Pena, Bolaño, Vilabade e mailo alfoz do Villariño de Castroverde, pero víase florear de par de todos aqueles camiños; ¡flores azuis, miúdas pero, bonitiñas! E logo que na feira de Castroverde vendíase, ou encargábase, toda clase de instrumental, empezando pola súa semente, pola liñaza, que a presentaban nunhas taleigas ou fardelos, igualmente de liño, ben cativas por certo, que era a mellor proba da súa estima e da súa ración ou dosificación.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Ao liño, para que sexa rendible, non se pode volver sen estudalo a fondo, sen mecanizar o seu cultivo, así como a técnica, complexa por certo, da súa elaboración. Ora ben, contando cunha saída téxtil, asegurada a súa utilización, o liño pode competir coa la e co algodón. O resto dos tecidos actuais son pura química, e por tanto, desagradables ao tacto, e se me apuran, moitos e deles, nocivos para a saúde dos usuarios.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            En canto á valía das nosas terras, coa advertencia de que cansan do liño, sendo preciso alternar con outros cultivos, cada ano, ou mellor, cada dous, aquí dáse a pluviosidade e maila altitude axeitadas, que non deben pasar dos 750 mm ., nin dos mil metros de altitude. Prefire as terras ácidas ás calcarias, etc. ¡Exactamente o noso! Admite o regadío, pero sen excesos que apodrenten as raíces.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Créese que llelo debemos aos romanos, que o utilizaron para todo, desde a vestimenta ás velas dos seus barcos. ¡Non todo foi levar, que algo trouxeron eles!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Os nosos carpinteiros lograron verdadeiras obras de arte creando, fabricando, aqueles instrumentos que requiría o tratamento do liño. Algúns deles:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            O <i>ripo</i>, ou <i>ripa</i>, con pugas, que arrincaban a semente da planta, sen estrago nin desperdicio. </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            O <i>mallo</i>, ou <i>malle</i>, menos bruto có de mallar o centeo, pois tratábase unicamente de iniciar o desfebre da planta.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            <i>Mazo</i>, ou <i>maciño</i>, que se utilizaba sobre un banco de madeira, ou pedra lisa. Despois diso, aínda se lle daba un repaso coa gramadeira.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Coa <i>tasca,</i> ou <i>tascón,</i> avanzábase no proceso de deixar a fibra ao ar, máis limpa, exenta de cortizas e doutras impurezas. O complemento da tasca era a <i>espadela</i>.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            O <i>rastrel</i>, ou <i>rastrelo</i>, segundo os sitios, proporcionaba, mediante un cardado, a clasificación das febras, xa que as curtas e grosas retíñanse nas pugas de ferro, quedando liberadas, na propia man do cardador, as máis longas e finas.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            De seguido, entraba en danza o <i>fuso</i>, co liño suxeito á <i>roca</i>, da que se ía estirando para formar o fío,  habilmente terso, ¡á forza de dedos e de xiros!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            A partires do novelo, aínda viña un cento de manipulacións, entre elas: a madeixa, a cocción en cinsa para o seu branqueo, as lanzadeiras, o tear, con trama e urdime, o batán, etcétera.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            ¿Prendas de liño? ¡Todas, desde os xustillos ás mantas!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Aquí damos por concluída esta evocación do liño </span></b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">transcribindo uns cantos refráns que denotan a importancia que tiña, e se lle recoñecía, recollidos por varios autores, en especial por Gil de Bernabé:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">A estopa, como é fiada; a moza, como é criada.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">A muller é fogo; o home estopa: vén o demo e sopra.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Á mala fiadeira, a roca faille denteira.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Quen teña fillas para casar, merque rocas para fiar.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Muller que non colle o fuso, e home que colle a cama, dádeos de boa gana.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Mentres ande na eira o xugo, que ande na casa o fuso.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Home que fía, muller que asubía, e galiña que canta coma o galo, </span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">arrenego deles coma do diaño.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Muller fiadeira, fai boa casadeira.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">A que ten liño e o dá a fiar, é coma a que pare e dáo a criar.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Mentres teña o meu tear, camisa non me ha de faltar.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">A muller goberneira, cría o fillo, e de paso, fía e fai a tea.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Capa, saio e calzón,  do mesmo liño son.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">O bo pano, dura dez anos; pero na muller, a guapura, tanto non dura.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">¿Qué, animámonos; volvemos ao liño? </span></i></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><b><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Pensádeo ben, pois, con maquinaria axeitada, vale a pena.</span></i></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><b><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">¡Coido que si!</span></i></b></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/24/998/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">998</post-id>	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/13/1003/</link>
					<comments>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/13/1003/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Amigos do Patrimonio de Castroverde]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 13 May 2007 10:15:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Sentenzas_fías e ruadas]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://cafedixital.com/aapc/2007/05/13/1003/</guid>

					<description><![CDATA[Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de CastroverdeO laboreo do liño -XVI- Achegas de Xosé María Gómez Vilabella Teño dúas explicacións para o que ides ler seguidamente: Unha delas é para que vexades, por comparación, a afinidade tan exacta e... <a class="more-link" href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/13/1003/">Continue Reading &#8594;</a>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;" align="center"><u><span style=";font-family:Georgia;font-size:9;"  lang="GL" ><span style="font-size:85%;">Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde</span></span></u><br /><span style="font-size:180%;"><br /><b><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">O laboreo do liño</span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:18;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">-XVI-</span></b></span><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/05/fotoXM-C2-AA11.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/05/fotoXM-C2-AA11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5063987144953845138" border="0" /></a><b><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" > </span></b><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" ><o:p></o:p><span style="font-size:100%;">Achegas de</span></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">Xosé María Gómez Vilabella</span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><b><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL"> </span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >      Teño dúas explicacións para o que ides ler seguidamente: Unha delas é para que vexades, por comparación, a afinidade tan exacta e completa, para os que lembren aqueles tempos, que existía entre o tratamento que lle dabamos en Castroverde ao liño, có practicado no Norte de Portugal, nosos veciños, e sen embargo, amigos; curmáns, máis ben. A outra é que, no meu criterio, non nos vén nada mal practicar, de cando en vez, un pouco de portugués, pois, ademais de parentes, ¡somos socios niso do M.C.! Con estas ideas, acolléndome á vosa comprensión, doulle a palabra a Antônio Lourenço Fontes, páx. 166/170 do seu libro “Etnografía Transmontana!, vol. II:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL"> </span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><i><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">            &#8230; As ocupaçoes que o linho proporciona sâo motivo de festas&#8230; Aí por Maio  semeiase, de prefêrencia, em terras chairas, de regadio. A terra bem cavada e estercada é achairada com um engaço. Estáa pronta a receber a linhaça, que debe ser semeada muito basta, para nâo cair o liño. Ao nascer é preciso mondá-lo e regá-lo amiúde. No dia de S. Joâo espeta-se como em todas as culturas um ramo desabugueiro, ou um S. Joâo para que este santo proteja a cultura. Tem virtude a orvalhada de S. Joâo, por isso recomendam rebolar-se a gente no linho, antes e nascer o Sol, talhar a camisa. Aí por Junho, faz-se a arranca do linho. Chamam-se as moças para o arrancar e moços para o ripar. Os moços juntam os braçados de linho que as mulheres arrancam e colocam-no perto do ripo. Enquanto nâo têm que ripar passam o tempo a meter-se com as moças a treparlhes o linho, para lhes darem mais que fazer.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">            Para ripar o linho, há o ripo. Um banco de 2,50 metros com enorme pente de madeira, ou de ferro, no sentido vertical. Sentam-se os ripadores, um de cada lado de cachapernas e cada um pega no linho pelo lado da raiz e bate-o alternativamente contra o pente, puxando, para que o baganho se desprenda, caindo para o châo, atarapetado com mantôes de farrapos. Depois de ripado vamos empoça-lo no rio. Carrega-se num carro de vacas ou mais, e vamos para o rio ou regato. É uma festa. Os moços e moças vâo gostosos ao rio onde brincam, fazendo que se agarram e afogam. Alguns é o único dia do ano em que dâo banho, especialmente as velhas. Uma vez no rio, e escolhido o poço para empoçar, o linho coloca-se no leito do rio, com grandes pedras em cima, para a torrente nâo fugir com os molhos. Tem de estar no rio cerca de 40 dias para que coza e apodreça a casa.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">            Pôe-se a secar na eira, até abrir com o calor e soltar a linhaça. Já seco vai servir para encher travesseiros e colchòes. A linhaça, depois de limpa, uma parte vende-se, outra guarda-se prà semente e outra para remédios caseiros, as célebres papas de linhaça. O linho costumam pô-lo a secar 15 dias, depois de empoçar. Está 8 dias a secar e vai a empoçar mais 8 dias. Findos os quais volta a secar na eira ou no lameiro, perto do rio. Uma vez seco, pode-se maçar. O lugar de maçar sào os maçadoiros comunitários, pedras lisas e compridas que possam servir de assento para a mulher que segura o linho.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">            Servem de maçadouro em casa as parrogueiras da cozinha, e ao ar livre os assentos ou muros das eiras e dos adros. Há pedras que têm desde sempre o nome de maçadoiroem várias terras. Cada mâo de linho é uma manada, que despois de maçada se coloca aos pares, até fazer doze pares, 24 manadas, que fazem um afusal que é atado com um bancelho de palha. Antes de atar o afusal, deluba-se, para saírem as arestas e facilitar mais o espadar. O acto de debular é difícil, pois é preciso segurar as duas pontas, com as duas mâos, e esfregar o linho até largar a parte lenhosa ou arestas.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">            Vem o Inverno das noites grandes. Chamam-se umas poucas mulheres para atascar, esbouriçar ou espadar o linho. Cada mulher leva os seus tarabelos, espadela e espadeleiro ou cortiço. Dentro de uma corte ou curral, e cada uma à volta, junto das paredes e a candeia no meio. Os moços entretêm-se, sâo os que dâo as primeiras espadadelas, “amansam as ´strigas”, pois ao princípio estâo duras. Outros cá de fora pôem cheiroças às mulheres, como na pisada do vinho. Depois sâo as moças e mulheres que fazem o resto. O espadeleiro é uma tábua de meio metro de alto, larga na coroa e mais estreita no pé, cravada numa base em sentido perpendicular. A espadela é uma espécie de facalhâo, ou catana, de pau de nogueira, ou carvalho, com uma abertura no extremo, para meter a mâo. Tem uma parte afiada e a outra mais grossa. Com aquela bate-se no linho que cai de lado no espadeleiro ou cortiço, segurado com a mâo esquerda. As mulheres, de joelhos, vâo espadelando as estrigas, até caírem todos os tomentos. Os tomentos que caem sâo ainda aproveitados conforme se vai espadando, juntam-se à estriga. Na segunda volta, ou seja, na limpa, separam-se os tomentos de linho bom.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">            A 1ª vez que se asseda, tiram-lhe os cabeços, a estopa máis grosa, que servirá para os lençois, para tenais nas eiras. A outra parte da estopa, mais fina, é para saias de mandil, lençois para a cama. O que fica depois da asseda do linho é a fina estriga que servirá para fiar e tecer lençois finos, camisas de homem e mulher, calças para as festas, etc.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL"> </span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><i><span style=";font-family:Georgia;"  lang="GL">          </span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >¿Que; Portugal quédanos lonxe? ¡Pois, non; nin no tempo nin no espazo! O caso foi que, no segundo terzo do século XX, tan só se daban apertas Franco e Salazar, dous afíns, e á vez receosos, un do outro: ¡Salazar temeroso dunha “invasión”, e Franco utilizándoo con orgullo, case que desprezativo, coa única finalidade de utilizalo como intermediario para recaptar, para propiciar, unhas mellores relacións con Inglaterra!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" > </span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p>        ¡Se viaxásemos algo menos ás Quimbambas, e algo máis á “parroquia” veciña, non só aforraríamos euros senón que gozaríamos de importantes descubrimentos familiares! A propósito disto, ¿quen se anima para ir, un xoves, á feira de Barcelos, que non pilla lonxe, sequera sexa para comparar coa nosa, coa de Castroverde?</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  ><o:p></o:p></span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/13/1003/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">1003</post-id>	</item>
		<item>
		<title>Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde</title>
		<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/02/sentenzas-fias-e-ruadas-na-bisbarra-de-castroverde/</link>
					<comments>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/02/sentenzas-fias-e-ruadas-na-bisbarra-de-castroverde/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Amigos do Patrimonio de Castroverde]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 02 May 2007 17:24:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Sentenzas_fías e ruadas]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://cafedixital.com/aapc/2007/05/02/sentenzas-fias-e-ruadas-na-bisbarra-de-castroverde/</guid>

					<description><![CDATA[Corridas do galo e Tribunais da Pascua -XIV- Achegas de Xosé María Gómez Vilabella Tribunais da Pascua. (Continuación) Avogados (A. = Acusador; D. = Defensor) que actúan desde os seus cabalos, sen tarima de “Tribunal”. &#8230;/&#8230; A. Con el permiso... <a class="more-link" href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/02/sentenzas-fias-e-ruadas-na-bisbarra-de-castroverde/">Continue Reading &#8594;</a>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Corridas do galo e Tribunais da Pascua</span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:16;"  ><o:p></o:p></span></div>
<div style="text-align: center;"><u><span lang="GL"  style="font-size:10;"> </span></u></div>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">-XIV-</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >Achegas de</span><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/05/fotoXM-C2-AA31.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/05/fotoXM-C2-AA31.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060017641689601074" border="0" /></a><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Xosé María Gómez Vilabella</span></b></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><b><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" > </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:130%;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Tribunais da Pascua</span></b><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">. </span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:130%;"  lang="GL" >(Continuación)</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Avogados (A. = Acusador; D. = Defensor) que actúan desde os seus cabalos, sen tarima de “Tribunal”.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >&#8230;/&#8230;</span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br /> A. Con el permiso de todos, &#8211; aquí en medio de la Sala ,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><br />sepan que soy el Abogado &#8211; de la Acusación privada.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Hola, mi amigo Jacinto,  &#8211; ¡con que tú el Defensor&#8230;!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¿Y no se te arruga la barba &#8211; delante del Acusador?</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D.<i> </i>A las órdenes de ustedes. &#8211; está Jacinto Igualador;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />saben que soy el Abogado &#8211; que defiende a Blanca Flor.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Me gustaría saber, &#8211; mi respetable señor Pajerto,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¿a cuántos se ha comido Vd., &#8211; que viene tan flamenco?</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >A.<i> </i>Te has metido en una Causa  &#8211; que no saldrás con ella,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />pues los delitos exigen  &#8211; que se queme esta Doncella<sup>.</sup></span><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">¿Estaría evocando á “doncella” Juana de Arco?</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D. Por tus malas intenciones  &#8211; de quemar un ser hermano,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />a la cola de un pollino   &#8211; tu debías de estar atado<i>.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >A. Por marcharse de sus padres  &#8211; y meterse a maleante,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />se tiene que hacer justicia  &#8211; castigando al delincuente.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D.<i> </i>Se marchó de donde sus padres, &#8211; porque ellos la abandonaban,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que éstos se iban de juerga  &#8211;  y la niña en casa encerraban<i>.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >A.<i> </i>En la casa donde sirvió,         &#8211; ¡no lo heches en olvido!,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />ha desecho un matrimonio      &#8211; traginándose al marido.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D.<i> </i>Por gustarlle ella al hombre  &#8211;  se sabe la perseguía;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />pero Blanca Flor no tiene culpa &#8211; de haber nacido bonita.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >A. Después de engañar a este hombre &#8211; se fué por aquellos barrios,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />conviviendo muy divertida,       &#8211; ¡con solteros y con casados!</span><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Diante dos rapaces, os mozos usaban estes eufemismos, tales que “As divertidas”, “A María dos Quintos”, etc.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D.<i> </i>No sea tan mal hablado,  &#8211;  y deje en paz su vida privada,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que lo que haga cada cual    &#8211; a Vd. no le importa nada.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >A.<i> </i>Veo que te gustan las mujeres, &#8211; y por éso las quieres defender,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />pero en esta ocasión  &#8211; te prometo que llevas las de perder.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D. De sacarla en libertad   &#8211; le he dado yo mi palabra,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />y lo he de conseguir     &#8211;  o te rompo a ti la cara.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >A.<i> </i>Con tus tontas apariencias   &#8211; he quedado convencido</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que en algún manicomio     &#8211; debías de estar metido.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D. Si la justicia fuese severa      &#8211; no debiera consentir</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que un hombre de tu mala fe &#8211; tuviera derecho a vivir.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >A. Con esas tontas defensas – he quedado convencido</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />de que en algún manicomio –debieras estar recluído.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D.  De sacarla en libertad – le he dado yo mi palabra;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />y lo he de conseguir, &#8211; ¡o te rompo a ti la cara! </span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >A.  Porque esta se ha de quemar – como manda la justicia;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />por perversa y por malvada, &#8211; por indecente Straperlista.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D. Como el Straperlo es moda,    &#8211; no puede ser delito;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />y que Blanca Flor no se quema &#8211; muy en serio te lo digo.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >A.<i> </i>No te pongas tan flamenco,    &#8211; y habla mucho más bajo.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡Exijo yo que se queme   &#8211;  y a ti te mando al carajo<i>!</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D.<i> </i>Si tienes lo que los hombres,   &#8211; bájate de ese caballo,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />y aquí en medio del campo      &#8211; nos veremos mano a mano!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br /><i>Aquí báixanse dos cabalos e simulan unha loita corpo a corpo. Sepáranos os fareleiros.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >A. De que es justa mi petición, &#8211; entérese usted, don Jacinto;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡vea lo que dice el Código,  &#8211; en el artículo ciento cinco!</span><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">É unha mera concordancia rítmica. O Defensor acepta o Código, fai que o lee e recolle do seu interior un billete, que garda no peto, disimuladamente. Todo serio, diríxese á moneca:</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D.<i> </i>Después de bien enterado,     &#8211; me ha causado gran dolor</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />ver que es imposible salvarte, &#8211; mi preciosa Blanca Flor.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >D. No se puede hacer nada, señorita; &#8211; tenga usted resignación</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />porque la Ley puede más      &#8211; que toda mi buena intención.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br /><i>Seguidamente diríxese ó público, precisamente ós que o viron aceptar e garda-lo suborno:</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />De esto tomemos ejemplo, &#8211; que más tarde o más temprano</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />al que obra mal y sin conciencia      &#8211; le suele venir el pago.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Nada más me queda, señores,   &#8211; que alegar en mi defensa;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡sólo a las chicas solteras     &#8211;  hacerles una advertencia!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Con hombres de otras mujeres &#8211; procureis ser formales;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡más vale quedar solteras  &#8211; que pasar por estos trances!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Me retiro a descansar    &#8211; terminada esta defensa;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡ahora que el señor Juez, &#8211; obre según su conciencia!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br /></span><span style="font-size:100%;"><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Redobres do tamborileiro para tensa-la atención. O Xuíz, que estivera un tanto distraído, érguese firme e solemne nos estrobos do seu cabalo, recolle a queixada, e, con voz solemne, pronuncia a</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" > </span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >                                          <b>SENTENZA</b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >Xuíz</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >Es un caso tan horrible          &#8211; que tiemblo al hablar;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />pero la Ley es severa             &#8211; y no se puede vacilar.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Revisado el Atestado             &#8211; y comprobados los delitos,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡mando que sea quemada      &#8211; en este cruce de caminos!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Es dura, señores míos,          &#8211; esta pena consabida,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />pero es la Ley ,        &#8211; ¡ y asi tiene que ser cumplida!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Se debe emplear la Ley        &#8211; para corregir la Humanidad ;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />para que con estos ejemplos  &#8211; escamienten los demás.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡En este mismo momento       &#8211; mando que le planten fuego;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />y le doy el tiempo necesario     &#8211; para que haga testamento!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Adiántase o Escribán, co seu recado de escribir:</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" > </span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >En nombre de buen cristiano &#8211; y de la buena ventura,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />aquí estoy para redactar- el Testamento de la criatura.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Me han nombrado Notario,    &#8211; ¡San Patricio me dé acierto,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que no me salga una copla &#8211; en lugar de un testamento!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Según manifiesta, Blanca Flor  &#8211; no tiene ningún pariente,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Así que reparte su fortuna &#8211; de la manera siguiente:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />A las niñas de quince a veinte &#8211; que sean gapas y buenas,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />a esas no les deja nada      &#8211; que bien se gobiernan ellas.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />A las de veinte a veinticinco  &#8211; les deja un capital,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />a ver si así puede ser        &#8211; que se lleguen a casar.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />A las de veinticinco arriba       &#8211; deja en Sevilla un convento</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />para que se metan monjas&#8230;,    &#8211; si no logran casamiento.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >       <i>Parece unha referencia á dona Inés do Tenorio.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify; text-indent: 14.15pt;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >Deja una pieza de estopa         &#8211; para que se hagan camisas,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />fajas y pantalones                    &#8211; las chicas más presumidas.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Bienes no le quedan más,       &#8211; pero os dá buenos consejos,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que aunque no alimenten      &#8211;  a más de una le harán provecho:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />No seais mozas presumidas      &#8211; y os casareis primero;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />los hombres las quieren monas &#8211; nada más que para el juego.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Digo también que por morir pronto- no tengais ningún pesar,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que en este pícaro mundo   &#8211;     poco bueno hay que esperar.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Nunca sigais mis costumbres- pues ya veis el resultado;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />por ser una lujuriosa   –    bien caro lo estoy pagando.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Si después de que me quemen  &#8211; quedase algo sobrante,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />se lo dais a este Juez,      &#8211;  ¡y que le sirva de purgante!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />A mi Defensor le dejo     &#8211; todo el camino para correr,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />se llevó mi dinero           &#8211; ¡sólo por dejarse convencer<i>.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Terminado mi testamento      &#8211;  pagareis a este Escribano</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />y los derechos a la Hacienda  &#8211; antes de cumplirse el año.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            O Autor, ademais de busca-lo asonante, dá unha alerta ós seus veciños para recordarlles a perentoriedade no pago dos Dereitos Sucesorios.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Despois da queima e dos foguetes, baile, </span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><br /><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">PERO,</span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><br /><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">con día para chegar a casa,</span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><br /><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">¡de escarmentadas!</span></b></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/05/02/sentenzas-fias-e-ruadas-na-bisbarra-de-castroverde/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">1010</post-id>	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/28/1013/</link>
					<comments>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/28/1013/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Amigos do Patrimonio de Castroverde]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 28 Apr 2007 21:07:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Sentenzas_fías e ruadas]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://cafedixital.com/aapc/2007/04/28/1013/</guid>

					<description><![CDATA[Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde Corridas do galo e Tribunais da Pascua -XIII- Achegas de Xosé María Gómez Vilabella Tribunal da Pascua constituído para xulgar a unha boneca chamada Blanca Flor. Defensora, unha muller. Asombroso naquela época,... <a class="more-link" href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/28/1013/">Continue Reading &#8594;</a>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:85%;"><u><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde</span></u></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><u><span style=";font-family:Georgia;font-size:9;"  lang="GL" > </span></u><span style=";font-family:Georgia;font-size:9;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Corridas do galo e Tribunais da Pascua</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">-XIII-</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Achegas de</span><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/04/fotoXM-C2-AA5.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/04/fotoXM-C2-AA5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5058589053962572770" border="0" /></a><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family:Georgia;"><o:p> </o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Xosé María Gómez Vilabella</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-size:130%;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Tribunal da Pascua constituído para xulgar a unha boneca chamada </span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:130%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 153);">  </div>
<p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" ><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Blanca Flor.</span></b></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">     </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Defensora, unha muller. Asombroso naquela época, pero constitúe unha proba máis, de rango documental, cultural, da importancia e da categoría que sempre se lle deu á muller nesta bisbarra de Castroverde.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Defensora</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />A contestar la demanda – de la joven Blanca Flor,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />y a las órdenes de ustedes, &#8211; aquí está Rosa Campoamor.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Del expediente instruído – muy bien me he enterado:</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Está lleno de mentiras,  &#8211; al menos el Atestado.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Aclararé punto a punto – el error del Atestado</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />cuando tenga por delante – al Acusador Privado.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Acusador</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Con el permiso de todos. – De pié, y ante la Sala ,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />aquí está el Abogado – de la acusación privada.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Como me llamo no importa. – Soy Acusador Penal,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />y sostengo la acusación – de este crimen sin igual.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />A esta niña de la defensa, &#8211; señorita Campoamor,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />las piernas le temblarán – delante del Acusador.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Defensora</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Ya se ve que la ignorancia – suele ser muy atrevida;</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />aunque soy del sexo débil – no le tengo cobardía.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Acusador</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Esa mujer engañó a un hombre – diciendo que lo quería,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />y desde que se casó,  – con otros chicos ella dormía.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Defensora</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Ese hombre la abandonaba – sin cumplir con su deber.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />¡Quien no valga para casado – no debe engañar mujer!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Acusador</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Para chuparle la plata – pronto se casó con él,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />y luego se divorció – sin cumplir con su deber.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Defensora</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Hizo bien en divorciarse – teniendo una causa justa,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />que para eso está la Ley. &#8211; ¡No crea que me asusta!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Acusador</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />No me diga que es legal, &#8211; muy en serio se lo digo,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />una mujer que de casada – envenena a su marido</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Defensora</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Muchos más hombres se han  muerto – que nadie envenenó;</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />A este se le acabó el arriendo – y el pobre, de viejo, se murió.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Acusador</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Además es comunista, &#8211; de filiación declarada,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />y por estas necedades – debe ser castigada.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br /><i>“Necedades”, “necios”, eran os cualificativos que empregaban os Curas para referirse á xente de esquerdas.</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Defensora</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Porque sea comunista – no hay derecho a castigarla;</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />¡uno tiene el ideal – que le dá su real gana!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Acusador</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Esta debe quemarse, &#8211; como quemó los conventos,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />para así, de esa manera, &#8211; hacer los escarmientos.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Defensora</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Obran con doble intención – los que queman los conventos;</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />y luego embrollan lo que quieren – para cubrirse con ello.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br /><i>O Autor recolle aquí a dialéctica que se suscitou sobre algunhas queimas sospeitosas ou nunca ben demostradas as imputacións.</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Acusador</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Además, según se prueba, &#8211; solicitó a un casado;</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />delito que en conciencia – debe ser muy castigado.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Defensora</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Bien poco debe valer, &#8211; aunque éso fuera verdad,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />el hombre que se domina &#8211; de una menor de edad.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br /><i>Neste inveterado respecto á muller entraba a escrupulosidade e os miramentos coas máis novas. Nesta zona non se deron, normalmente, abusos deshonestos con            menores.</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Acusador</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Para que usted se convenza – de sus grandes extravíos,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />ya verá lo que aquí declaran – algunos de los testigos.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Defensora</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Jóvenes que me escuchais – acercaros a mi lado.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />¡No debemos consentir – este machismo declarado!</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Blanca Flor no se quema – porque sea una mujer:</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />¡Aquí estamos las de su sexo – que la vamos a defender!</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />No encuentro para el castigo – causa alguna conocida.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />¿O es que la mujer no tiene, – también, derecho a la vida?</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br /><i>A “claque”, entre o público, produce un gran alboroto, que por suposto estaba programado.</i> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Defensora</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Calmaos, jóvenes lindas; &#8211; pido que tengais paciencia,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />y esperemos, confiadas, &#8211; al fallo de la Sentencia.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            <b>Outra “Pascua”, tamén chamada Blanca Flor. (O que non se me alcanza é o     moito desta reiteración nominal; pareceríalles expresivo, pero non se observa plaxio coa anterior).</b></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Nesta interveñen: Gardas, testemuñas, acusador privado, defensor, xuíz e un notario.</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Atestado</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />A todos pido silencio, &#8211; y un poco más de atención,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />para que oigan y se enteren – de esta mi declaración.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Se trata de un caso grave – lo que voy a manifestarles,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />pues esta chica incurrió – en tremendas responsabilidades.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Se llama Blanca Flor, &#8211; y de nación asturiana,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />de la pintoresca villa – de Pola de Laviana.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Abandonó a sus padres – cuando sólo quince años tenía,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />y se marchó a un pueblo – de la provincia de Sevilla.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Enseguida que llegó – muy pronto empleó su arte:</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />¡En unión de otra gitana – dedicábanse al pillaje!</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Empleando sus embustes – se hizo pasar por honrada,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />engañando a una familia – que la tomó de criada.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Entonces allí vivía, &#8211; felizmente, un matrimonio,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />pero al poco tiempo, &#8211; señores, había las del demonio.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Muy pronto de su marido – la señora se llegó a mosquear,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />porque el diablo de la criada – le solía acariciar.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Con este hombre siguió – hasta lograr y conseguir</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />que él dejara a su mujer – para con ella convivir.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />No tenía aún con ello – satisfechos sus deseos,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />pues no sólo con este hombre – terminaron los jaleos.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Las señoras de otro barrio, – donde fueron a vivir luego,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />muy pronto se encontraron – con sus maridos en juego.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Pero estas sevillanas – pronto le aplicaron medidas:</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />¡La devolvieron a Asturias – para quedarse tranquilas!</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><i>A Garda Civil, a petición das “forzas vivas” de cada lugar, trasfegaba de continuo           nos xitanos devolvéndoos ó lugar da súa procedencia.</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Cuando vino la Revolución – se ha hecho miliciana,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />y en las filas enemigas – se sabe que fue Comisaria.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            <i>Parece que se refire á Revolución de Asturias do ano 1.934</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Cuando por tales fechorías – la buscaba la Justicia ,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />ha burlado a los Agentes – internándose en Galicia.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />En el pueblo donde vivía – pronto le siguieron la pista,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />pues ella aquí actuaba – de indecente strapelista.</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br /><i>Refírese ó “affaire” ou corrupción do xogo, no bienio 1.933/36. A acepción          vulgar  deste termo veu despois da Guerra.</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Sus vecinos dan conocimiento –enseguida a la justicia;</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />la buscaron mis Agentes – y aquí está detenida.<i>  </i></span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Hechas las diligencias – quedo todo bien comprobado,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />y que es la verdad, señores, &#8211; lo demuestra al Atestado.      </span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Terminado mi Informe – esperaré por aquí, al lado,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Puesto que prisa no tengo, &#8211; ¡hasta ver el resultado!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Xuíz</span></i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Admito como Acusador Privado – al Letrado Sr. Pajerto,</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />quien tiene ya la palabra, &#8211; ¡y que Dios nos dé acierto!</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Pero también se le nombra – de Oficio un Defensor:</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />Aquí tenemos otro Abogado, &#8211; que es don Jacinto Igualador</span><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p><br />&#8230;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            <b>A intervención dos Avogados, no capítulo seguinte.</b></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span  lang="ES-TRAD" style="font-family:Georgia;">                                               _____</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p><span style="font-family:Georgia;"><o:p> </o:p></span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/28/1013/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">1013</post-id>	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/22/1016/</link>
					<comments>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/22/1016/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Amigos do Patrimonio de Castroverde]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 22 Apr 2007 09:01:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Sentenzas_fías e ruadas]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://cafedixital.com/aapc/2007/04/22/1016/</guid>

					<description><![CDATA[Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de CastroverdeCorridas do galo e Tribunais da Pascua -XII- Achegas de Xosé María Gómez Vilabella Sermón na “corrida” do Campo do Val, tamén chamado“Campo de Ares”,porque foi propiedade, berce, de Ares de Maxide, cofundador... <a class="more-link" href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/22/1016/">Continue Reading &#8594;</a>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:85%;"  lang="GL" ></p>
<p>Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;font-family:Georgia;font-size:130%;"  lang="GL" >Corridas do galo e Tribunais da Pascua</span></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></div>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">-XII-</span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >Achegas de</span><span style="font-size:100%;"><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/04/fotoXM-C2-AA11.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/04/fotoXM-C2-AA11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5056177010629440178" border="0" /></a></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Xosé María Gómez Vilabella</span></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Sermón na “corrida” do  Campo do Val, tamén chamado<br />“Campo de Ares”,</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:Georgia;font-size:130%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><br /><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">porque foi propiedade, berce, de Ares de Maxide, </span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-family:Georgia;font-size:130%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><br /><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">cofundador do Mosteiro Cisterciense de Meira.</span></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Citan a Berenguer en presente, e como o seu Goberno caeu o 16-2-1.931, </span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><br /><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">esta contemporaneidade serve para datala con certa aproximación.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Boas! Desexo lles vaia ben – a toda esta familia.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Por aló, gracias a Dios, &#8211; comer comen de perilla.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />As de contar a verdá: &#8211; comían ben si tiveran,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />quiste ano a debilidá – deulles moita faterna.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¿Xa preguntais de onde son? – Mui pronto volo direi:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Son da provincia de Lugo, &#8211; nativo de Castro do Rei.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Éso é o que ti dis trampán! – Non seas un canalla,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que ti naciche tras da pota, &#8211; aló cerca de Baralla.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>A muller, enrabechada coa mentira do seu home, descúbrenos, ou desoriéntanos, adrede por suposto, aludindo a unha orixe de campamento xitano.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Eu vinme moi comprometido – cando me foron chamar,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que tiña dado palabra – para ese pueblo de Ansemar.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            Nos “Sermóns”, en todos xeralmente, a “muller” adoitaba facer o papel de sincera e de moderadora do home. Esta apreciación lévanos a considerar que, se ten habido un machismo considerable nesta bisbarra, tamén é certo que á muller sempre se lle deu e recoñeceu unha gran dignidade.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Nunca naide te chamou, &#8211; non te fagas de rogar;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que xa o contaron por aló – os veciños do lugar.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Ó saír de Castro de Rei – encontrei dous compañeiros</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />para facerme compañía – hastra chegar a Torneiros.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Eso si que foi verdá. – Atrancándolle o camiño,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />hastra chegar a Torneiros – viñéronvos dous pollinos.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Desque saín de Torneiros – hasta os muíños de Pol,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />non vos puiden descansar: &#8211; a pé, e ó lombo, co fol.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Alí estaban dúas mozas, &#8211; e tamén o muiñeiro;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />e xa quedaban dicindo &#8211; ¡Ahí vai o carbueiro!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />En Pol alquilei un faco, &#8211; por certo aquí o vedes,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que alí teño un amigo – donde xa parei máis veces.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />O amigo iba cargado de trapos – que o levaba un trapeiro;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />limpiáche de diante os ollos, &#8211; e sin parar hasta Mosteiro.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Cheguéivos logo a Mosteiro – e ordenei de xantar</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />alí na casa de José. &#8211; ¡Que gran sitio pra parar!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Fóivos certo que alí xantou: &#8211; ¡A mochila traina il,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que atopou un año morto – ahí para acó de Ramil!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            As gargalladas, naquel ambiente, deberon ser sonadas.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Despois monte da cabalo; &#8211; por certo que iba ben ledo,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />e perdímonos no camiño – aló xunto o Porto de Rielo.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Salíulle alí unha muller – e pegóulle unha turrada</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que a sentíu aquí en Sarille – ise cesteiro da Graña.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>Veño insistindo en que o Autor/es destes “parlamentos” non daban puntada sen fío; calquera cousa que dixen, por intranscendente que nos pareza hoxe, naquelas datas era unha velada alusión a algo ou por algo. Nisto da “turrada” está claro: No “Porto Rielo”, nunha casiña illada, da que xa nin sei se quedarán os cimentos, pero eu cheguei a vela en pé, vivía unha señora de mala nota á que chamaban “A Cabrona”; ¡a cabra, a “Cabrona”, deulle tal “turrada” que se oíu nada menos que en Sarille!</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Cando cheguei a Sarille – vínvos cousas moi extrañas:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡As cabras estaban na ouriceira – coméndolles as castañas!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Eso si que foi verdá. – Unhas tres fanegas de castañas</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />en menos de dous minutos – coméronllelas nove cabras.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Tamén os homes de Sarille – úsanvos da sua libertá.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Perguntaban unhos os outros &#8211; ¿Iste de onde será?</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>Chéirame que esta estrofa tamén ten máis retranca da  que podamos percibir hoxe.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Algún deles quedaba dicindo: &#8211; Debe de ser un cereiro</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que vai dar as conferencias – ahí a Montecubeiro.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>¡Un cereiro, despectivamente, como indicando que as podía dar, ou que as daba, un iletrado calquera! Algunha pícara alusión habería nisto.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />En casa do Capitán – queda un home moi formal,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que me puxo no  camiño – aquí pro Campo do Val.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>Chamábanlle Capitán, “Capitán” de Maxide porque era fillo dun Capitán que estivera na guerra de Cuba. Era un home moi xeneroso, pero arruinouse. Daquela tíñase por formal porque aínda non se desacreditara utilizando unha    romana cun pirlo falso (pesa) para compra-los xamóns polas casas, de porta en porta. Desde aquel descubrimento, os veciños vendíanlle a mercadoría&#8230;, ¡despois de recortada e pesada!</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            O “Campo do Val”, que foi escenario de varias “Corridas”, tiña a singularidade de ter un pozo e un cruceiro no medio da explanada. O seu nome antigo era “Campo d´Ares”, da casa de “Ares”, segundo queda dito no encabezamento.</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />O mismo me dixo a min. – Colla por aquil carreiro,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que diante de vostede – tamén lle vai un trapeiro.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Agora que estou aquí – no medio desta familia,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />vóuvos logo desengañar &#8211; das tonterías da vida.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />No que vos diga iste home – eu non vos aconsello crer:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡Se lle enchedes ben a andorga – non marcha daquí nun mes!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />As de mirar o que dices – non me veñas ensultando,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que se che brinco nas plumas – déixote tiritando.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Tomás, éso agora xa pasou. – Non seas tan picadiño,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />e trai esa bota pra acó, – non sea que verta o viño.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Pola bota non hai caso – se te arrimas o meu lado;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />pero eu tamén quería – que me deras un cigarro.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Dios cho pague compañeiro, &#8211; nunca tu perdas as mañas;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />toma ahora un tabaco – que che é dises de Canarias.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>Si, daquela viña tabaco de Canarias, pero despois da guerra, rigorosamente racionado, mozos e vellos fumaban follas de tróqueles secas, séxase, “dixitalina” pura, pouco menos nociva cá cicuta.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Agora que tomei un vaso – e xa me puxen contento,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />vamos falar das rapazas – que se está indo o tempo.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />As verdades diste home – non debedes desprecialas:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Son verdades coma potes, &#8211; que xa o dicen as rapazas.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />As que cortaron o pelo – vénsevos ben apuradas,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que  agora vai de moda – eso das guedellas largas</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />É coma as bestas vellas, &#8211; que se lles pon a quina larga:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Cando as deixan entre os ollos – logo parecen aloucadas.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />As que recortaron as sayas – ogano víronas perras;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />como estivo o inverno malo, &#8211; enfriábanselles as pernas.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Se queredes ter, rapaces, &#8211; choios cas mozas solteiras,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />habeis tratar de meterlles – o sinal nas faltriqueiras.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Pra que non se queixen – non lles diremos mais nada;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />vamos agora cos mozuelos, &#8211; que tamén é boa canalla.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Os de vintecinco pra arriba – sónvos peores cas cabras,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que logo se dan unha volta – polas partes reservadas.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Cos que se van a Nova York, &#8211; mociñas tede cuidado,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que iste ano na parroquia – fixeron moito destrago.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>Posible alusión a algún fillo de moza, sabido ou esperado.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >Dises de tanta papilla, &#8211; mozas, tedes que desconfiar;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />se volven pro outro ano – non vos deixedes engañar.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Vou deixar estas cousas – que ben contritos estades.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Todo o tempo que me queda – vou pegar cos oficiales.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Dos oficiales de agora – xa non me quero acordar;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />de ben cheos e ben folgados – non queren traballar.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />O oficio das costureiras &#8211; ben vedes que é moi nombrado;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que lles chaman “apañapulgas” – aló desque vén o vrao.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Tamén hai costureiras – que non dan xeito a un xustillo;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />empézanse a escostrexar – porque o corpo pídelles marido.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Non hei de olvidar os xastres, &#8211; que algo lles teño que dicir,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que cos retales que rouban –xántanche para se vestir.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />De quen é esa canalla – tamén teño eu que contar;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />se non lles poñen dous ovos – non queren traballar. </span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Os taberneiros de agora – non vos levan bon camiño;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />han de sudar no inferno – a auga que botan ó viño.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />E despois da moita auga &#8211; ¡xa encheran ben a medida!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Aínda ben non chega a escuma – xa dicen que vertía.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><br /></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Os poucos ferreiros que hai – non é moi boa canalla,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que cobran un par de pesos – por che facer unha aixada.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Ises tamén han de pagar – desque vaian pra outra vida;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que co carbón que lles sobre – hanlles quentar a barriga.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Dos zoqueiros de hoxe en día – muito traigo que contar;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />por unhas zocas de pau podre – once reás che han levar.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />E se os chamas pra casa – encóntraste ben jodido,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que che cobran nove reás &#8211; ¡e media cuarta de viño! </span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Máis mal vai cos carpinteiros &#8211; ¡non hai canalla na vida!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Se os traedes para a casa – non merecen a comida.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Se lles encargáis na casa, &#8211; ¡a madeira vai fendida!,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />e despois vides contentos – que cha tapan con masilla.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Deixarei os oficiales – que se está marchando o tempo;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />solo vos quero explicar – un proieuto do Gobierno.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Agora o Gobierno novo – vésevos ben comprometido</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p>coas vellas de setenta anos, &#8211; ¡que lle piden marido!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Berenguer compadecido – prometeulles unha cousa:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡Xuntar tódalas vellas – un domingo nunha chousa!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />E se non quixese acetar – por ahí algunha patrona,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />váina mandar cos carneiros – este ano pra Zaragoza.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>Alusión aos embarques da facenda miúda desde a Estación de Ferrocarril de Lugo.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >Quero que dispenseis – se algún quedase ofendido;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />naide se debe extrañar – que éstas son cousas do viño.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />E si alguén quedase errado – diste bon predicador,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡ten dereito a reclamar – ó maiestro herrador!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>Figura literaria, xogando coa fonética. Lembranza daquel dito do Servizo Militar: “¡As reclamacións, ao Maestro Armero!”.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">            </span></i><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">O seguinte é un fragmento dun “Sermón” correspondente a una “Corrida” celebrada, teño entendido que, en Fonteo, pero o Autor era de Montecubeiro:</span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Dios nos dea boas tardes &#8211; ¿Como siguen os do Val?</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Alégrome que esteais bos – neste día de Carnaval.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>Obsérvese que, coa pouca instrución que tiñan aqueles Autores, pero non dicían “Baleira”, que iso de baleira, ou bacía, non lles soaba: Dixo, “¿Como están os do <b>Val</b>?”</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">Ela</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />As de contar a verdá! – comían ben si houbera,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que este ano a debilidá – deulles moita faterna.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <i>Aclaración: do libreto da “muller” só teño esta introdución, posta no papel do home.</i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><i><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">El</span></i></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Preguntáisme de donde son; &#8211; ben ponto volo direi:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Son dun pueblo pintoresco  &#8211; cerca de Castro do Rei.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Cando me foron chamar – vinme moi comprometido;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />tiña a muller indisposta – e quería vir conmigo.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Por traer esta maleta – os traballos que pasei;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />túvenvos que vir da pé – ahí hasta Neira de Rei.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Ó salir por alí adiante – xa o faquete cansaba;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />dinlle unha coda de pan – e despois si que danzaba.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Apretei as espuelas – e salín a paso de can;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />cando me descuidei – estaba cerca de Librán.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />A baixar unha costiña – ahí enfrente das Pozas,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />caeu o faco deitado – e rompeu as xuntas todas.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Din de voces disconformes – que alborotei o pueblo;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />desde que viron que era eu, &#8211; arrenegaron o demo.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >&#8230;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >Cos taberneiros d´agora – tede muito cuidadiño,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />han de sudar no inferno – a auga que leva o viño.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Os poucos ferreiros que hai – non é moi boa canalla,</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />que papan un par de pesos – polo cornos dunha aixada.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Dos zoqueiros de hoxe en día – moito teño que contar;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />unhas zocas de pau podre – tres pesetas hai que dar.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Pior é cos carpinteiros. – Non hai outra canalla na vida:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Se os traedes a traballar na casa – non merecen a comida.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />&#8230;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Vou deixar ós oficiales – que quero marchar correndo;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />sólo vos vou explicar – un proieuto do Gobierno.</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Apareceu un Decreto, &#8211; e dil fan os pregóns:</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡Ordena casa-las viudas – agora nas eleucións!</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />&#8230;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />Quero que me dispenseis – se algún quedase ofendido;</span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" ><o:p></o:p><br />¡naide se debe extrañar – que estas cousas son do viño! </span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" > </span><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:100%;"  lang="GL" >            <b>No próximo capítulo recolleremos algunhas “Sentencias” dos Tribunais da Pascua.</b></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  ><o:p></o:p></span></p>
<p><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  ><o:p> </o:p></span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/22/1016/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">1016</post-id>	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/14/1018/</link>
					<comments>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/14/1018/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Amigos do Patrimonio de Castroverde]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 14 Apr 2007 18:35:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Sentenzas_fías e ruadas]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://cafedixital.com/aapc/2007/04/14/1018/</guid>

					<description><![CDATA[Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde Corridas do galo e Tribunais da Pascua -XI- Achegas de Xosé María Gómez Vilabella Sermón das Pontes de Veiga, Pascua do ano 1.936 (Como de costume, transcribindo literalmente o libreto) El Muita... <a class="more-link" href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/14/1018/">Continue Reading &#8594;</a>]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;" align="center"><u><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Sentenzas, fías e ruadas na bisbarra de Castroverde </span></u><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" > </span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span style=";font-family:Georgia;font-size:16;"  lang="GL" >Corridas do galo e Tribunais da Pascua</span></b><b style=""><span style=";font-family:Georgia;font-size:16;"  ><o:p></o:p></span></b></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;">-XI-</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span  lang="GL" style="font-family:Georgia;"> </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Achegas de</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" > </span><a href="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/04/fotoXM-C2-AA21.jpg"><img decoding="async" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/wp-content/uploads/sites/19/2007/04/fotoXM-C2-AA21.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5053354518644158290" border="0" /></a><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family:Georgia;"><o:p> </o:p></span><b><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" ></span></b><b><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Xosé María Gómez Vilabella</span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><b><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" > </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><span style="font-size:85%;"><b><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Sermón das Pontes de Veiga, Pascua do ano 1.936</span></b></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: center;" align="center"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >(Como de costume, transcribindo literalmente o libreto)</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><b><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" > </span></b><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Muita salú lles desexo- a toda esta reunión;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >i atendan ca boca aberta – para oír ben o sermón.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Non digas así Tomás, &#8211; San Quijote che dé acerto;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >has de ser ben faladiño, &#8211; que non vimos perder o tempo.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Se preguntais de donde somos, &#8211; dígovolo sin recelo:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Somos de abaixo de Lugo – do pueblo de Cacabelos.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Podéisllo crer e mais ben, &#8211; meu Tomás non vos engaña;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >o pobriño é moito bon; &#8211; ¡non merece máis que sarna!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >            <i>Esta contraposición conceptual era propia do falar retranqueiro da xente da bisbarra.</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Cando me foron chamar, &#8211; xa pensei que non lles viña,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Pois queixábaseme a muller – dun dolor de barriga.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >¿Non sabes por qué cho dixen? – Mais eso non era certo;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >foi por vir sempre da cabalo – e tu da pé, moi contento.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >O salir por alí adiante, &#8211; ésto non vos foi mentira,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >o faquete deu en brincar – e tiróuna pernas arriba.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >A poñerme eu da cabalo – o faquete xa peidaba,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >e Tomás que viña chamando – pensou que me tiraba.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Cando pasamos por Lugo – estaba alí un gran señorete;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >oimos que era un cacique – dises que hai en Castroverde.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Ainda se atreveu a decirnos, &#8211; co seu bigote de mico:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Se van pra Montecubeiro – alí téñovos un amigo!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >I eu que quixen ser curiosa- pregunteille sutilmente:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >¿Logo vostede moito daño – lles ten feito a esa xente?</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Trampas todas cantas puiden, &#8211; pensando no no entendían,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >i o víspera das eleucións – alí foivos unha montería!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >            <i>Os “Puchos”, os de Montecubeiro, aínda  sangraban polas vellas feridas con respecto a Castroverde.</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Hasta alí a Granda da Murin – viñemos andando ben,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >pero enfermóunos o faco – sin poder saber o que ten.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Tomás púxose a rexistralo, &#8211; que a min facíame rir;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >e despois levantándolle o rabo – poñíase a ulir.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Acordóuse despoisMingas: &#8211; Resulte por donde queira,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Tomás, méxalle os fuciños, que ésto parece unha meiga.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Despois xa te convenciche – que era certo o que eu dicia;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >pra poñerse o faco dereito – non houbo mellor medicina.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Daseguida puñémonos da cabalo, &#8211; eu e mais a tía Mingas;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >i o pasar aló pola Meda – roncábanlle o faco as tripas.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Vaite garolán de Xudas, &#8211; e non lle cargues as culpas;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >era il mesmo que a cada pouco – viña soltando as plumas.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Dician alí duas mozas: &#8211; “¡Mirai que rapaz tan guapo.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Quizais olvide aqueloutra; &#8211; vamos aló dicirlle algo!”</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Tomás, ti xa non as ves. &#8211; ¡San Baco sexa contigo!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >¡Dicían de correrte a pedras – se non viñeras conmigo!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" ></span></i></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >A chegar alí a Carazo, &#8211; para invitarnos a xantar,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >leáronse duas vellas, &#8211; que ambas nos querían levar.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" > <i>Ela</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >¿E ti non sabes por que reñía – aquela das pernas mouras?</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >¡Era porque as pitas da veciña – coméranlle as coles todas!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Así que non fixemos caso. – Viñemos logo hasta Suegos</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >i en casa de Lavandeira – comemos muito ben e bebemos.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Despois cando lle pagache – díxonos con moita gracia:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >“A carne era da morralla, &#8211; éillela dar mais barata!”</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Viñamos da cabalo – os dous, con muita alegría,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >e ahí enfrente da Valiña, &#8211; a egua tirou ca cría.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >&#8230;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >O subir por alí arriba – o faquete xa se cansaba;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >hasta volveu a soltar aire – e a Mingas se asustaba.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >O Tomás díxome a min: &#8211; Aquí hai que ter pacencia.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Tú tíralle do ramal – i eu por tras eille dar cuerda.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Agora fomos chegando. – Por certo que vimos contentos:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Vamos falar de moitas cousas, &#8211; e tamén dos casamentos.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Iste ano evos moi pequeno, &#8211; dicen agora os rapaces;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >¡calquera che trai muller, &#8211; que para comer somos bastantes!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Dicían ahí abaixo unhas viudas, &#8211; falando do marido:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >“Anque él era algo roñón – de noite quitaba o frío”.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Eu por min o reconozo, – que dixen a verdá pura;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >e despois, que tamén fan – as veces a lebre escura.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Casádevos rapaciños; &#8211; teide das mozas compasión;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >escollei desas trintenas, &#8211; que xa lles pasa a sazón.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >A vista de tanta xente – non has de ser desenfrenado,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >cas pobres dalles vergonza: &#8211; ¡xa se casarán pro ano!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Xa se me acaba a pacencia. – Deixemos estas cousiñas,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >que ai que votarlle un cigarro; &#8211; e ti descansa, Mingas.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Se non perdes ese vicio – has de empeñar hastra as medias.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Todo o día fumando, &#8211; ¡que te fumen sete centellas!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Mingas&#8230;!, déixame fumar; &#8211; non empeces cas de sempre.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Ben sabes que é unha vergonza – reñer á vista da xente.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Mentras que tu fumas, logo, &#8211; nai que perder ocasións:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >teño prisa dista estopa – pra mendar os meus calzós.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Agora que vou contento – tamen lles hei de contar</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >cousas das rapazas daquí – que non se poden calar.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" ></span></i></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Se segues falando mal das rapazas – éiche de probalo lombo;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >i esta noite has dormir solo; &#8211; ¡hache de salir caro o conto!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Todas elas dicen de marcharse – i arrenegan desta terra:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Non se marchaba a primeira – se houbese quen as quixera.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" ></span></i></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Vaite trangallán de Xudas – pois para ti sempre houbo poucas;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >se non te quere Minguiñas – ti quedabas regañando as moas.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Pro goberno dunha casa – poucas hai que valian nada:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >¡un fato de folgazanas, &#8211; non valen mais que pra cama!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Aunque o fagan elas todo – nin Xudas os ten contentos.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Iles marchan pra taberna – a botar copas e netos.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >A culpa téñena as vellas – das fillas ser folgazanas:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Salen elas o traballo – e deixan na casa as rapazas.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Si as veces quedan na casa, &#8211; non che quedan por folgar;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >quedan dando unha puntada – e asi de paso fan o xantar.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Desde cos amos se marchan – póñense a facer monadas,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Para ver se engañan os mozos – estando limpas e guapas.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >            <i>¿Será posible que o Autor lese, tal que na biblioteca, circulante, da Unión de Montecubeiro, aquel romance de Riello (León): “Pa Misa diva un galán, &#8230;, non diva por oir Misa, nin por estar     atento a ella, que diva para ver las mozas, las que van guapas y frescas&#8230;”? Doutro xeito non me cadra a expresión destes pés cos falares de entón.</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >O que tes ti e envidia; &#8211; sei eu moi ben porque falas:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Se a tí te chamaran elas – leve o demo si palabra dabas.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >As da fangueliña corta, &#8211; e mais da media calada,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >refrescóuselles o corpiño – iste inverno ca xeada.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Se sigues falando mal – eu vóuche tomar outra guía;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >non son tempos pasados; divórciocheme enseguida!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Divórciate cando queiras, – por eso estou contento,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >que xa lle botei o ollo – a unha monxa do convento.<i> </i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >            <i>Aquí volve o Autor a espigar ideas das súas probables lecturas; neste caso sería unha referencia, unha evocación, á dona Inés, do Tenorio. ¡Nin ao máis imaxinativo da bisbarra se lle ocorrería de propio pensamento semellante picardía!</i></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Desque tal Lei se aprobou, &#8211; se quixera estar casada,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >nono digo por chufar, &#8211; eu funche ben solicitada.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Deixemos logo estas cousiñas, &#8211; e falemos dos rapaces;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >que eu a ti quéroche moito, Minguiñas non te enfades.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Dises rapazolos de agora, -¡ca risa fanme mexar!,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >desque teñen quince anos – xa falan de se casar.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >E se algún distes maiores – algunha vez os reprende,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >empézanseche a algarufar, &#8211; e xa se teñen po xente.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Dises que son perros vellos – non vos deixedes engañar</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >porque éles sábenche moi ben – a agulla de marear.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >            É unha figura literaria de dobre senso, que tanto se pode referir ao compás náutico como a         ter pico, agulla; ser un mareante.</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Deixaremos os mozuelos, &#8211; que temos que irnos axiña;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" ><br />falemos dos oficiales – pois non son de boa familia.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >A calquera abren os ollos – hoxe en día os oficiales;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >¡polo xornal que cepillan, &#8211; i o trato que hai que darlles!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >O oficio das costureiras, &#8211; non pensedes que é unha broma,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >o caldo failles queimuras – e hai que darlles cousa boa.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >O non comeren o caldo, &#8211; non hai que estrañarse nada,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >porque fai moita barriga, &#8211; ¡i a xente logo che fala!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" ></span></i></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Os xastriños doxe en día – van polo mismo camiño;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >e se non lles dan cousa boa – tamén torcen o fuciño.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Facendo que cantaruxan – i arrimados as ventanas,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >así van botando o día, &#8211; atusmándolles as rapazas.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Os zapateiros de agora – évos familia da calma:</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >¡Non fan unhos zapatos – que non collan a auga!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >E se lles levais a arreglar – por ahí algún calzado,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >para que fagais outros novos – dicen que non teñen amaño.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Se queredes moitas trampas – ide a xunto dos zoqueiros,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >que mendan iles mais zocas – que potes os zarralleiros.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >As das trampas i enteirizas – márchannas vender a feira,</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >e dícenlles logo os paisanos – que son do pé da bidueira.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >El</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Os carpinteiros dagora – tampouco é xente legal;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >non merecen a comida – para canto máis o xornal.</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><i><span style=";font-family:Georgia;font-size:11;"  lang="GL" >Ela</span></i><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >Vai calquera a xunto diles – séntanse a facer cigarros;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >¡o xornal córrenos o mismo – para que vamos apurarnos!</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span><br /><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >&#8230;/&#8230;</span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style=";font-family:Georgia;font-size:10;"  lang="GL" >            <b>(O manuscrito do que tirei esta transcrición remata aquí, e non conseguín outro, así que nos quedaremos sen o remate, sen a despedida, que igual non a levaban escrita para que improvisasen a saída segundo visen oportuno. Non é probable que se cansase a xente de escoitalos se xesticulaban con humor e o tiñan ben memorizado.</b></span><span style="font-family:Georgia;"><o:p></o:p></span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://amigosdopatrimoniodecastroverde.gal/2007/04/14/1018/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">1018</post-id>	</item>
	</channel>
</rss>

<!--
Performance optimized by W3 Total Cache. Learn more: https://www.boldgrid.com/w3-total-cache/?utm_source=w3tc&utm_medium=footer_comment&utm_campaign=free_plugin

Page Caching using Disk: Enhanced 

Served from: amigosdopatrimoniodecastroverde.gal @ 2026-06-06 14:48:29 by W3 Total Cache
-->