Parte dos camiñantes diante da casa de Fidalgo

Arredor das 10:00 h. saímos de Queizán de Arriba onde visitamos a igrexa e ás tumbas antropomórficas pegadas ao cemiterio, supoñemos que este lugar, pola súa situación foi un castro. Polo lugar de O Fontao camiñamos polo Monte de Bidueiros en dirección á Pena do Picato, mais non chegamos a subir e baixamos a Queizán de Abaixo, pasando polo fermoso lugar de Caxín, en estado de semiabandono, temos que chamar a atención do lixo que encontramos antes de entrar no lugar, cuestión coa que nos encontramos  nos diferentes roteiros que facemos.

De Queizán de Abaixo  pasarmos das Terras do Corgo ás de Castro Verde, con todo, non esquezamos que estamos en Terras do Chamoso. De Queizán de Abaixo en dirección a Gracián, visitamos o muíño e mazo de Andrés, mágoa que este conxunto estea en situación de abandono, desde o muíño fomos  ao lugar de Liñar Longo, onde se enlagaba o liño e se afiaban os fouciños da sega e outras ferramentas de traballo que se facía na ferrería do mazo.

Desde aquí voltarmos ao camiño de Gracián, onde visitamos a casa do Fidalgo, capela e hórreo en ruínas e Fonte das Ninfelas. De Gracián tiñamos pensado ir a Santa Xuliana e continuar camiñando  ao pé do Monte Canteira dos Bidueiros, pero os tiros dunha cacería fixéronnos cambiar de ”ruta”, tendo pensado achegármonos a Arcos (San Paio), polo camiño do Lóngaro; de novo as descargas e avistamento de cazadores fíxonos retroceder tendo que camiñar pola estrada de Gracián-San Paio, polo lugar do Canteiro, o que nos evidencia que estamos en terra de canteiros.

O cambio de “ruta” serviunos para visitar as cruces e cruceiros desta parroquia que ten un total de trece, o que nos fai pensar nun Viacrucis. Chamamos á atención desde aquí  que estas cacerías deberían estar anunciadas e sinaladas dalgún xeito. Rematando deste xeito o roteiro e percorridos deste ano que está a piques de rematar. Agradecer as explicacións de Ánxela Gracián, socia e vogal da Directiva da Asociación.

Boas Festas
Saúde, Terra e Lingua.

Manolo Muñiz

Roteiro MONTE DE BIDUEIROS para despedir este ano.

Ás 9:30 h.: En  Castroverde ao lado do Pereira.

Áss 10:00 h.:  Queizán de Arriba, visita ás tumbas antropomórficas do cemiterio, de alí a Caxín, aldea de tres casas semiabandonada, Queizán de Abaixo, As Agras, subida ao monte A Canteira de Bidueiros, visita aos penedos, Penas do Zorro, Penedo Redondo, polo cume do monte cara á Santa Xuliana (se o camiño que baixa ata Gracián está moi enchoupado), e volta dende a Santa Xuliana aos Muíños, de aí a Gracián (casa do Fidalgo, capela e hórreo en ruínas, Fonte das Ninfelas.

Ás 13:30 h.-14:00 h. Remate da camiñata en Gracián.

Ao rematar xantar nun restaurante da vila  para os que poidan e queiran.

Dificultade do roteiro, baixa cunha lonxitude de 8-9 quiómetros., aprox.

Comunicalo antes do día 12 de decembro,  no teléfono: 659523960 ou no correo electrónico, por motivos de organización e xantar.

Saúdos. Manolo Muñiz

Onte, sábado, día 9 de novembro comenzamos o roteiro desde o lado do Cádavo, camiñando en dirección ao Val do río Neira podendo contemplar, aínda que mal, por mor da néboa, as parroquias e lugares de: Esperela, Puñago, Corveira, Vilar, etc. Logo, fomos ascendendo ata o cumio da Vacariza por Pena Petada a unha altitude duns novecentos metros. Seguidamente puidemos contemplar xa lugares de Castro Verde; San Cosme de Barreiros, Vilacote, Masoucos, e se estivera un día claro poderiamos ver a cidade de Lugo. 

Fomos descendendo polo limite entre os concellos do Cádvo  e Castro Verde ata achegarmos á igrexa de Masoucos, antes pasamos ao pé das Fontes de Lamas, “Pollos”, pensamos que tería que ser Poios, pedra onde se pon algo, pode ser o pé para pasar un rego, ou pedra para pousar algunha cousa; sela, caldeiro…; por fermosos camiños de castiñeiros e carballos puidemos ver a abundancia de castañas que ten este lugar. 

Achegámonos, como diciamos, á igrexa de Masoucos, onde estivermos xa noutras ocasións, situada ao pé do castro, pensamos que é unha fermosa peza arquitectónica do noso rural, alguén comentou se sabíamos a procedencia da palabra Masoucos, eu comentei algo, mais aí vai a explicación que dá o investigador, D. Nicandro Ares na Revista Lvcensia, nº 18 di: “ Masoucos rima co pontevedrés Badoucos, co ourensán Roucos, co coruñés Moucos.. e cos lucenses Fixoucos e Penoucos poderíase comparar con mazuco, “pequenos batáns” con base en maza, matia, macia, masia.  Por outra parte Masoucos puido ser tamén massa,  “mansión, herdade dun mosteiro” co diminutivo – ucus.

Trascastro, xa que imos aludir despois a ela, é unha aldea ubicada trans castrum “detrás do castro”
Logo de facer unha foto, algúns subimos ao castro, baixando para o lugar do Barrial puidemos ver a fonte de Ribadaira e un forno en reconstrucción, parabéns aos veciños pola recuperación destes elementos patrimoniais, desde aquí como diciamos, camiño do Barrial puidemos ver a súa fonte e ao fondo de todo camiñando por un fermoso carreiro puidemos ver o fermoso enclave do muíño de Dourado, de volta pasamos por outro fermoso souto, subimos bordeando o castro para chegar a Trascastro, onde temos outra fermosa fonte, mais que se encontra nestes momentos con terra, agardamos que se poida recuperar. Desde Trascastro baixamos ao lugar do Albardeiro onde nos veu recoller o autobús.
Pola tarde tivemos a asamblea e magosto.

Ao non haber outra candidatura e para non disolver a asociación tivemos que continuar asumindo a Xunta Directiva as mesmas persoas coa incorporación dos vogais: Mª Ermitas Fernández e César Gómez.
Ao remate da Asemblea, algúns, participaron no magosto organizado polo concello.

Saúde, Terra e Lingua. 
Manolo

ENDEREZO AO ÁLBUM: 
https://picasaweb.google.com/amigosdopatrimoniodecastroverd/RESUMOROTEIROFONTESDEMASOUCOSEASUACONTORNAASEMBLEAEMAGOSTO?authuser=0&feat=directlink

ROTEIRO: SÁBADO, 9 DE NOVEMBRO DE 2013

Ás 9:30 h. En  Castroverde ao lado do Pereira.

Áss 10:00 h. Comenzar a camiñar na Vacariza

Ás 13:30 h.-14:00 h. Remate da camiñata voltando a Castro Verde para xantar.

Pola tarde
Asemblea anual. Renovación total da Xunta Direciva.

Comunicalo antes do día 6 de novembro ou autoniño,  no teléfono: 659523960 ou no correo electrónico, por motivos de organización e xantar.

Saúdos. Manolo Muñiz

Maís información en
http://amigosdopatrimoniodecastroverde.blogspot.com/

VER MÁIS INFORMACIÓN EN:
http://deputacionlugo.us5.list-manage.com/track/click?u=abd886ac3441191b6f1ae639c&id=0e73a1e566&e=768b4aedbe

No barco, pola fermosa ría ferrolana

Este sexto encontro de asociacións onde participaron: Agrupación Instrutiva Redes e Caamouco, Arcas de Sárria, Arumes do Corgo, Roteiros de Pol (repesentación), Amigos do Patrimonio de Castro Verde e acompañáronnos socios de A Canteira de Neda que, se queren incorporan a estes encontros, sexan benvidos. 

Arredor das 10:00 h. comenzamos cun percorrido pola ría de Ferrol, onde nos amosaron a súa contorna, son de salientar entre outras cousas; a construción de grandes buques, o porto de mercadurías e os castelos de San Felipe e A Palma entre outras cuestións. Non podemos deixar de falar do novo Porto Exterior que, nos parece un despropósito, se hai necesidade haberá que construír portos, mais termos dous portos tan perto, o de A Coruña e Ferrol, non se entende. Non sería mellor facer un bo a medio camiño e mellor comunicado coas vías terrestres?, mais este País noso, xa non sei se ten solución. No de Ferrol, deixando á parte o impacto visual, cortaron, penso que a metade da entrada da Ría, o que provoca que non haxa o suficiente fluxo das correntes mariñas para que se poida dar a debida osixenación á vida maríña desta fermosa, protexida e longa ría que se aproxima aos 16 ou 17 Km.

Logo do percorrido da ría, marchamos desde Mugardos, cruzando a vila para ir bordeando a ría pola enseada do Baño, facendo unha pequena parada entre Punta Redonda e o Castelo da Palma que, parece que mercaron para convertelo en hotel. Seguimos pola Enseada de Nande ata perto de Punta Moa para ascender ata o Mosteiro de Santa Catalina no Monte Faro. Segundo iamos ascendendo puidemos ver A rías de Ares, Betanzos e ao fondo A Coruña.

Logo do percorrido, Carlos explicounos o mosteiro, comentar que é un edificio levantado en 1393, fundado por Fernán Pérez O Bo señor feudal da comarca, cun estilo románico cando xa se impoñían os cánones do gótico. Ten dous claustros, o mellor conservado é de estilo renacentista. A igrexa sufriu modificacións no século XVIII, en que pasou de planta en forma de cruz a unha nave de cuberta única con bóveda de canón sobre arcos. Retablo de madeira policromada con esquemas de ornamentación barroca. No interior do mosteiro pódense observar restos de capiteis, estatuas e lápidas de sepulcros.
Coa desamortización de Mendizábal 1837 os franciscanos víronse obrigados a abandonar o mosteiro pasando a propiedade e a xestión do edificio a mans do exército ata o ano 2000. Actualmente a xestión lévaa o concello de Ares.
Logo do xantar tivemos a actuación da “A. C. Rondalla sonidos del Alba” de Ferrol, que é o seu presidente J. Luís Cacabelos, agradecemos desde aquí á Rondalla, especialmente a Cacabelos, a toda a Xunta Directiva da Agrupación Redes e Caamouco e ao Concello de Ares a organización e bo facer ao longo de toda a xornada. A Rondalla interpretou diversas pezas populares; Nabucco de Verdi, María la portuguesa, Un beso y una flor de Nino Bravo, Quizás Quizás Quizás de Nat King Cole, … para rematar coa peza galega; “ Que noite tan bela…”

Rematou o encontró coa desgustación da “bola larpeira” e unha queimada.

Grazas por todo.

Saúde, Terra e Lingua.
Manolo Muñiz

AVISO:
Aproveitamos para lembrar que, na fin de semana do 7,8 e 9 de xuño terá lugar a Iª Feira Medieval, os/as que queiran participar no xantar do día 9, domingo, teñen que comunicalo antes do día 4 de xuño.

VER O ÁLBUM de FOTOS:
https://picasaweb.google.com/amigosdopatrimoniodecastroverd/VIENCONTRODEASOCIACIONS2013?authuser=0&feat=directlink

Resumo: ROTEIRO MONTE DE SAN MARCO A SAN XOÁN DE LOIO e PORTOMARÍN

   Un ano máis as Asociacións Arcas de Sárria e Amigos do Patrimonio realizamos este roteiro, o sábado, 20 de abril,  partindo da Ermida de San Marco. Lugar cunhas fermosas vistas sobre parte do territorio central da provincia de Lugo, podendo visualizar por un lado desde as Terras de Castro Verde ata  Monte Faro de Chantada, Terras de Láncara, Sárria, Paradela, O Páramo ata lugares máis afastados…, como se dixo arriba. Non imos comentar todo o que nos dixo, Xaime Félix, ( Arlindo), sobre  os lindes dos concellos de O Páramo, Sarria, Paradela, explicación de todo o territorio, xurisdicións, santos, sartegos,  etc., gradecendo as súas explicacións.

Desde aquí, baixamos á parroquia de Friolfe (Concello de O Páramo), pasando ao concello de Paradela: Parroquias e lugares de Ferreiros, Froxinde, A Parede, O Cruceiro.  É  de salientar a igrexa románica de Santa María de Ferreiros, cunha fermosa porta principal con arquivoltas e motivos románicos e unha imaxinería salientable: Imaxe da Nosa Señora dos Ollos Grandes.
Parroquia de Francos, con lugares salientables: Rozas, Pena Frou e Pena do Corvo. Por estes lugares, é lamentable o estado do Camiño e os adornos que ten de cruces con farrapos, plásticos, etc., pedimos ao Xacobeo e ao Concello de Paradela que tomen as medidas oportunas.
Parroquia de  Santiago da Laxe e lugares de Moimentos, Mercadoiro, Moutrás.
Parroquia de San Salvador das Cortes. A Parrocha ( “parroquia”). Visita ao adro-cemiterio e igrexa de Vilachá onde Arlindo, nos lembrou os graves sucesos de xullo de 1936. Por Pacios das Cortes, baixamos á estrada de Portomarín- Paradela.
Finalmente, a parroquia de San Xoán de Loio. O encoro fixo desaparecer todas as casas, viñas, e caneiros dos lugares do Campo e de Outeiro, quedando asulagada toda a Veiga, fixo agora 50 anos.
Pola tarde, acompañados, do Sr. Cura Mato, visitamos a Pena do Bico, parroquia de Cabo de Vila, cunha impresionante vista sobre o encoro, San Miguel, San Roque, Portomarín, (Concello de Portomarín) e  San Xoán de Loio, Vilachá, As Cortes (Concello de Paradela). Deste lugar o Padre Mato, contounos as lendas dos mouros, sobre o asento que hai na Pena do Bico, que neste lugar puido haber ritos sagrados e outros poden interpretar como fenómenos atmosféricos e/ou xeolóxicos. Comentounos, tamén que, queren facer neste fermoso lugar un miradoiro. Agradecemos que nos teña amosado e explicado  este lugar.
Seguidamente, fomos a Portomarín onde, o Sr. Pereira nos contou a historia do vello Portomarín por medio das fotografías que fixo desde o primeiro trasalado da igrexa ata o seu novo emprazamento. Explicación de todo tipo de detalles sobre casas nobre, familias, anécdotas, etc. Agradecemos a súa amabilidade por amosarnos as fotos e darnos as oportunas explicacións. Grazas tamén á nosa socia, Lidia, que foi a que nos dixo destas fotos do vello Portomarín.
Rematamos cunha foto diante da igrexa de San Nicolás, despedíndonos ata o 25 de maio que nos veremos no encontro anual de Asociacións en Redes.
Saúde, Terra e Lingua.
Manolo Muñiz

VER FOTOGRAFÍAS:
 https://picasaweb.google.com/amigosdopatrimoniodecastroverd/ROTEIROMONTEDESANMARCOASANXOANDELOIOEPORTOMARIN?authuser=0&feat=directlink

NOTA DA