O Concello de Castroverde de Lugo e a Asociación de Amigos do Patrimonio de Castroverde, promotora dos Irmandamentos, agradecen a os Concellos de Castroverde de Campos de Zamora, Castroverde de Cerrato de Valladolid e Castroverde de Beja en Portugal a súa presenza entre nós, e a aceptación destes irmandamentos. Os Amigos do Patrimonio de Castroverde desexamos saúde a tódolos veciños dos catro concellos e un fructuoso irmandamento. Grazas.

FACENDO A EUROPA DOS POBOS

Por
Xaime Félix López Arias

De Irmandade Sárria-Guerlèdan
Cronista Oficial de Sarria

Participo na celebración desta xuntanza dos Castroverdes da Península Ibérica, sen maior autoridade , e só dende a experiencia que dan os dez anos de intercambios entre a vila de Sárria e a Comunidade de Comunas de Guerlèdan , na Bretaña francesa, que ininterrumpidamente se veñen celebrando ano a ano , de maneira que un bon número de familias de Galicia e de Bretaña, abrimos as nosas portas e os nosos afectos na recíproca acentuación dos mellores sentimentos individuais e colectivos.

¿ Por que os irmandamentos entre cidades e pequenas comunidades encontran tan bon suceso na Europa actual ?.

Sen dúbida porque despois de tantos séculos de enfrontamentos, de reservas, de temosías , de alzar barreiras e fronteiras, de demonizar actitudes , de persecucións relixiosas e ideolòxicas, de vivirmos de costas uns aos outros, de sufrir masacres e holocaustos , imperios , secesións, destruccións … os pobos, a xente sinxela, aqueles que desexan a paz e a concordia , dixeron que xa estaba ben de baños de sangue, de aferroallamentos e de diplomacias de luva branca, e apostaron por ver no viciño as virtudes , tamén os defectos, como reflexo das virtudes e dos defectos propios.

Houbo que deixar atrás alianzas revanchistas, ententes desestabilizadoras , políticas de equilibrio, politicas de castigo e de ignorancia activa , e as secuelas do militarismo e os totalitarismos, para , recobrando a esencia da liberdade abrirse á colaboración sincera, aínda que dificultosa, e esquecendo as vellas fendas e feridas, empezar o labor de descubrir ao viciño, compartir co viciño, camiñar co viciño….

Non é labor doado , porque os moitos séculos de constantes confrontacións , daban unha imaxe distorsionada e estereotipada das diferencias, cando ningunha de esas diferencias era por sí mesma obstáculo para o camiñar xuntos.

Pasada a II Guerra Mundial moitas cidades e comunidades europeas , cando aínda moitos campos de labor tiñan fresco o sangue das loitas fratricidas, abriron xenerosamente as súas portas, derrubando as murallas do receo e da incomprensión, asinando cartas de Irmandamento nas que apostaban pola concordia, pola colaboración, pola amizade, polo mutuo coñecemento.

Moitas e variadas foran as motivacións que levaron a establecer estes intercambios nos que ademáis dos membros electos dos corpos de goberno se implicaron as asociacións cidadás, as familias e moitas persoas a título individual, dando lugar a un fluxo de visitas, de aprendizaxe en común, de apertura a outras formas de vida,… e así grandes e pequenas comunidades locais foron tecendo un tapis de milflores que fai que nesta Europa de soños e accións comúns , os cidadáns non sexamos suxeitos pasivos , senón actores principais á hora de fortalecer a conciencia común europea.

Europa é un conxunto de comunidades e de cidadáns libres, que deixando atrás o vello tapis das Penélopes que na escuridade da intransixencia destecían o que os pobos ilusionados facían á luz do día, encaran o século XXI con retos e desafíos de paz, convivencia e tolerancia.

¿ Como e por que unha comunidade escolle a aquelas coas que pretende facer labor común de mutuo coñecemento ?.

Son moitas as razóns, unhas históricas, outras económicas , outras de vocación , mais entre elas , quero agora destacar que unha motivación frecuente é a de unir en accións abertas a comunidades que teñan a mesma ou semellante denominación ou topònimo, tal é o caso dos Castroverde de Castela-León e Galicia e o Castro Verde de Portugal.

Semella que unha cuestión meramente fonética , filolòxica ou de tradición histórica isolada non é un grande motivo, mais a curiosidade humana non ten lìmites, e o mesmo que cando alguén presenta o mesmo nome e apelidos ca nós xa o miramos con certa simpatía como un “eu” diferente, pero que ten algo en común con nós, resulta interesante que despois dun labor de consulta para o “descubrimento “ dos Castroverde e o Castro Verde luso , xurdise a curiosidade por saber máis encol deses “alter ego” , entes e comunidades vivas, en escenarios xeográficos ben diferentes, con diferentes concepcións poboacionais, con diferentes medios de vida, con línguas diferenciadas… e unha vez coñecido todo iso, xurde a seguinte cuestión :

¿ E por qué non establecer vínculos de irmandade ?

¿ Por qué non recuperar o espìrito daquelas cartas de hospitalidade que na antigüidade levaban aos habitadores dos castros a ofrecer recíproca axuda entre eles asinando e reafirmando , en placas de bronce , ese espìrito de colaboración e de amizade ?.

Certamente ese propósito abre moitas posibilidades, tanto a título colectivo como individual.

Ademáis do mero coñecemento das realidades xeográficas, a colaboración entre entidades públicas, colexios , asociacións, etc. permite ao longo dos anos entrar nunha dinámica altamente enriquecedora.

A participación en eventos deportivos, lúdicos, recreativos e formativos permitirá ás novas xeracións de unhas e outras comunidades o descubrimento de outras culturas e xeitos de vidas , a posta en contraste dos valores propios, a ilusionante tarefa de saber que por riba da lonxanía se poden tender liñas de experiencia compartida e comunicación, altamente enriquecedoras.

Desde a propia experiecia, como un dos responsables da Irmandade entre Sárria e Guerlèdan, podo dicir que ademáis da colaboración entre os Concellos de Sárria e a Comunidade de Comunas de Guerlèdan, na actualidade están consolidadas liñas de irmandade entre colexios, institutos e liceos das dúas localidades , que seguimos uns e outros o quefacer cultural das respectivas comunidades, que as asociacións culturais colaboran entre elas, e que cada ano familias de unha e outra rexión acollen nas súas casas a persoas , ao tempo que rapaces e rapazas se desprazan para o estudo dos respectivos idiomas, ou que unha Biblioteca Galicia, enriquecida ano a ano, abre as súas portas en Mûr-de-Bretagne para apoio dos moitos guerlediáns que seguen cursos de lingua castellana ou asisten a sesións onde coñecen as producións cinematográficas galegas.

As estancias de traballo para xoves , a colaboración con sindicatos e outras institucións fan posible que o irmandamento , a traveso do mutuo coñecemento, potenciando o orgullo diante dos propios valores, permita coñecer outras realidades .

¿ E todo isto que ten que ver coa construcciòn de Europa ?

… A vella Europa , fronte ao panorama de confrontación belicosa e de prepotencia , sempre cultivou o xesto da acollida.

Somos froito dos camiños percorridos por xentes de todas as linguas, froito do comerzo e do traballo, froito da acollida de exiliados, froito da expansión das ideas… todo iso , máis gozoso e productivo ca os actos da diplomacia de luva branca, o militarismo de cruces negras, ou o totalitarismo negador dos dereitos humáns, fai que a Europa las comunidades locais, a Europa dos pobos, reclame o seu lugar fronte á Europa dos Estados…

E é aquí onde un labor tan sinxelo e tan complicado á vez como é o de irmandar pobos, nun mundo no que as distancias non son obstáculo para o coñecemto, un mundo no que as linguas serven para comunicar e non para aillar, no que os movementos de poboación e o turismo botan por terra toda actitude de endeusamento ou soberba, os cidadáns libres, as comunidades de homes libres, estén a facer a nova Europa , camiñando sempre por diante dos que dende os altos cumes das decisiòns políticas ou economicistas, queren sinalar as follas de ruta , que, en definitiva, acaban escapàndoselles das mans, porque os cidadáns, os pobos sempre teñen motivacións máis sinxelas e menos alambicadas.

Tede a seguridade de que o irmandamento dos Castroverde españois e o Castro Verde portugués é importante á hora de facer a nova Europa, esa Europa na que , sen renunciar a todo o máis íntimo e conformador das respectivas esencias, bota por terra as fronteiras mentais , as fronteiras do enfrontamento e a intransixencia.

Cando se fai o xesto da hospitalidade e a acollida, cando se abren as portas das casas para compartirmos o pan e o sal da amizade, cando os electos das comunidades intercambian experiencias, cando os nenos e nenas descubren outras linguas e outros xeitos de vida… estamos a facer o novo tapis da tolerancia, da comprensión, da colaboración, estamos erguendo a branca e limpa bandeira do traballo e do quefacer común.

Aprendemos que as diferencias non son bandeira arredante senón a expresión de camiños semellantes para tecer o diálogo e non a confrontación.

Os miles de pequenas comunidades e de grandes cidades europeas que van asinando cartas de Irmandamento andan con paso decidido no camiño de facer a nova Europa, na que comunidades ben diferentes, con historia e orixe dispar e con linguas , usos e costumes diferentes, son capaces de botar cada día abaixo as vellas teimas ,e ir facendo todos xuntos os camiños novos , riba de terras que durante moitos séculos foron campos de confrontación e de mutua ignorancia e desprezo.

Nestes días os Castroverde de Castela e León, e de Galicia, e o Castro Verde de Portugal, por riba dos formalismos, facedes destacar o sentimento de amizade, a sinxeleza do xesto de acollida, e poñedes así unha pedra máis no labor de facer una Europa unida, un espazo común para todos os europeos.

Castro é sinónimo de fortaleza, e o Verde é cor de gozosa esperanza.

Este irmandamento nace, sen dúbida, baixo o signo da Fortaleza e a Esperanza.

Un paso máis na construcción da nova Europa.

Castroverde, agosto de 2007.

O Consello de Municipios de Europa nacido en 1951 en Xenebra, actualmente o Consello de Municipios e Rexións de Europa, é hoxe a organización que goza de máis ampla representación municipal a nivel europeo.
Os seus membros somos as asociacións de gobernos locais e rexionais existentes en 35 países. Todas elas así agrupadas representamos ao redor de 100.000 autoridades locais e rexionais.
A Federación Española de Municipios e Provincias (FEMP) é a sección española.
Á cabeza da súa estrutura política atópase o seu Presidente, actualmente o Alcalde e Gobernador de Viena Dr. Michael Häupl. O CMRE ten unha secretaria de 20 persoas e o seu Secretario Xeral é o Sr. Jeremy Smith.
O CMRE traballa para promover unha Europa unida baseada na autonomía local e os principios democráticos. Para logralo manifesta as posicións sobre o futuro desde a perspectiva local, influencia as políticas e normas, favorece o intercambio de boas prácticas e coopera con socios de todas as rexións do mundo.
Campos como a política rexional, o transporte, o medioambiente, a igualdade de oportunidades, a gobernanza. Os seus Comités e grupos de traballo buscan influír a lexislación comunitaria nas súas fases previas asegurando que os intereses e preocupacións das autoridades locais sexan tidos en conta no proceso lexislativo comunitario.
A rede de irmandamentos do CMRE é única en Europa. Na actualidade están en marcha máis de 26.000 lazos de irmandade entre cidades e pobos na totalidade do territorio da Unión. Para iso o CMRE traballa en estreita colaboración coa Dirección Xeral de Educación e Cultura da Comisión Europea.
A Conferencia celebrada en Rodas foi un dos puntos sobresalientes do programa de traballo desta rede para o 2007, pero tamén significaba un paso adiante na consolidación daquela como evento de gran dimensión en interese. O apoio da Comisión Europa, da Sección Grega (KEDKE) e da cidade de Rodas foron relevantes para a súa celebración.
foi parte do lanzamento formal por parte da Comisión Europea (Dirección Xeral de Educación e Cultura) do novo programa ?Europa para os cidadáns? que inclúe as accións de irmandamento e aqueloutras vinculadas durante o período 2007-2013.
A Declaración Final aprobada polos 600 delegados asistentes enuncia no seu acordo que os irmandamentos son instrumentos para a inclusión de todos os cidadáns e as súas culturas. As daqueles xa integrados na Unión pero tamén para os países veciños, para a reconciliación e a paz, para o desenvolvemento de políticas de cooperación e a alcanzar obxectivos declarados comúns.
O seu valor como axuda á profundización no debate e diálogo comunitario como paso á fixación nun tratado dos principios básicos da Unión Europea e das súas institucións e, sobre todo, dos dereitos fundamentais dos cidadáns e da cidadanía europea.

Con o Tratado de Roma, hai cincuenta anos, os Xefes de Estado e de Goberno, sentaron as bases para construír unha Europa de paz, de democracia e de prosperidade.
As devanditas bases estiveron precedidas por Alcaldes quen, negándose a aceptar a fatalidade da guerra, decidiron actuar na súa propia contorna, emprendendo a reconciliación da familia europea. Os irmandamentos xa que logo permitirían aos cidadáns a mutua comprensión e contribuír á creación do espírito europeo.
Os irmandamentos xogaron un papel esencial en todas as etapas de desenvolvemento e crecemento de Europa. Nós, xunto co Consello de Municipios e Rexións de Europa, sentímonos orgullosos de participar activamente neste proceso.
Con máis de trinta mil irmandamentos unindo a autoridades locais e comunidades, este movemento é actualmente a maior rede cidadá do continente.
O Parlamento Europeo e a Comisión Europea recoñeceron este movemento de bo grado e contribuído ao seu desenvolvemento a través de axuda comunitaria aos irmandamentos, e na actualidade co programa Europa dos cidadáns. Desexamos destacar esta incalculable contribución.
Europa e o mundo atravesan actualmente unha profunda crise; unha crise marcada polas dificultades nas relacións entre os Gobernos e os cidadáns, unha crise de identidade que está causada en parte polos aspectos negativos da globalización a cal ten o risco de provocar o rexurdimento de nacionalismos e fundamentalismos.
Estes últimos deben combaterse enerxicamente. A Unión Europea debe contribuír a facilitar os progresos cara á paz e os encontros entre pobos e civilizacións.
Nós desexamos xa que logo que a Unión Europea teña un papel e unha identidade internacional, claramente visibles e compartidas polos cidadáns europeos.
Nós, representantes electos locais e rexionais, activistas do movemento dos irmandamentos, reunidos en Rodas os días 10 ao 12 de maio de 2007 con ocasión da conferencia sobre Os irmandamentos no mundo do mañá:
.- Reafirmamos a nosa convicción sobre a forza e vitalidade do movemento de irmandamentos, por canto permite a implicación dos cidadáns nos intercambios directos, dotando á Europa cotiá dunha dimensión humana;
.- Reiteramos o noso compromiso ao asegurar que os irmandamentos son instrumentos de inclusión para todos os nosos cidadáns, reflectindo a súa diversidade e as súas culturas;
.- Insistimos en que os irmandamentos poden xogar un papel específico nas relacións cos países potencialmente candidatos á incorporación a U. E., en particular o sueste europeo, así como con todos os países veciños da Unión;
.- Estamos convencidos de que os irmandamentos poden e deben axudar a crear pontes entre cidades e comunidades en torno ao Mediterráneo, servir como instrumentos para a reconciliación e base para alcanzar a paz na rexión e, así mesmo, fomentar a participación activa dos cidadáns cuxa orixe atopa neses países e que agora viven nas nosas cidades e rexións;
.- Subliñamos, ademais, que os irmandamentos poden contribuír ás políticas de cooperación para o desenvolvemento e axudar a alcanzar os Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio; desde unha perspectiva mais ampla, tamén poden axudar, na era da globalización, a unir aos cidadáns dos diferentes continentes e culturas diversas;
.- Reafirmamos a importancia da dimensión política dos irmandamentos tal como proclamaron os Congresos de Cidades Irmandadas de Bordeus (1987), Ferrara (1999), Anveres (2002), así como o noso compromiso cunha Unión Europea forte de acordo co noso mandato estatutario- que sexa transparente e próxima aos cidadáns.
Os irmandamentos permiten aos cidadáns reunirse e coñecerse, a enriquecerse na súa diversidade. Estes contactos contribúen igualmente a tomar conciencia da súa identidade común e do sentido de pertenza, fomentan a capacidade de ser abertos e creativos e desenvolven unha cidadanía europea baseada nos valores democráticos, de tolerancia e apertura ao diálogo.
Por estas razóns reafirmamos ante a Comisión Europea, o Parlamento Europeo e o Congreso de Poderes Locais e Rexionais do Consello de Europa, o noso compromiso de traballo en equipo, asumido durante moitos anos, para o fomento e apoio dos irmandamentos e destacamos a importancia dun compromiso programático e financeiro da Unión que teña en conta a necesaria implicación de todas as autoridades locais quen impulsan a través dos seus irmandamentos os obxectivos do programa Europa dos cidadáns.
Para este fin, apelamos ao Consello de Municipios e Rexións de Europa a que xogue un papel proactivo como punto de contacto e coordinador entre os nosos gobernos locais e as institucións europeas, que desenvolva ferramentas prácticas en apoio ao movemento de irmandamentos e que coopere con todas as redes de municipios e rexións que traballan para promover o fomento da paz.
Sobre todo, comprometémonos a traballar para que os irmandamentos continúen desenvolvéndose como espazos de diálogo e debate entre os cidadáns europeos, a través de todas as fronteiras xeográficas e culturais, sobre os asuntos e retos da Unión que nos conciernen a todos nós, e para os que necesitamos solucións comúns e positivas.
Especialmente, os irmandamentos poden axudar a profundar no diálogo e o debate concerniente á adopción, antes das eleccións ao Parlamento Europeo do 2009, do Tratado relativo aos principios fundamentais sobre os cales debe basearse a Unión, ás súas institucións, e máis importante aos dereitos fundamentais dos cidadáns e a cidadanía europea.
Reafirmando novamente o noso compromiso co concepto de irmandamento, unido á nosa vontade de adaptar os irmandamentos á realidade do século XXI, cremos que permanecemos fieis aos nosos valores fundacionais: construír para os nosos cidadáns unha Europa máis forte e un mundo mellor, baseados nos nosos valores comúns.

Texto lido por Manolo Muñiz, o día 24-08-07, no CPI de Castrovrede con motivo da primeira Conferencia dos Irmandamentos.

Dos pueblos se hermanan

de distintas tierras,

dos pueblos españoles

de igual nombre,

Castroverde los dos,

a nadie asombre,

que pueden ser romanos

y ser celtas.

Lucense el uno,

el otro zamorano,

es un día oportuno,

un gesto humano,

que esta grandeza

hoy (se) manifiesta

al encontrarse

hermano con hermano,

motivo de alegría

en feliz fiesta.

26-08-2007

* Castroverdense de Campos, con motivo do Irmandamento

celebrado en Castroverde de Lugo. Moitas grazas

Castroverde de Campos participó el pasado fin de semana en Lugo en un acto de hermanamiento con los otros tres municipios españoles que llevan el mismo nombre

Por
ALBA PEREZ PUGA

O concello lucense rubricou onte o seu irmandamento con municipios homónimos de Zamora, Valladolid e Portugal

Xornal: La Voz (Edición: Lugo)26 – 08 – 07

Tras os primeiros contactos levados a cabo o pasado ano, onte por fin se oficializou o irmandamento entre catro concellos que comparten o mesmo nome: Castroverde de Campos, en Zamora; Castroverde de Cerrato, en Valladolid; Castro Verde, en Beja, Portugal; e o Castroverde lucense.

A firma do acordo de irmandamento tivo lugar onte ao mediodí­a na Casa do Concello de Castroverde e contou coa presenza da corporación municipal, co alcalde, Xosé Marí­a Arias, ao fronte, e as delegacións dos outros tres concellos, encabezadas, respectivamente, polo alcalde de Castroverde de Campos, Cecilio Lera; e o de Castro Verde de Beja, Fernando Sousa. A ausencia do rexedor de Castroverde de Cerrato supliuna a concelleira Carmen González Fernández . Asistiu ademais Manuel Muñiz, presidente da Asociación de Amigos do Patrimonio de Castroverde, promotora destes actos de confraternización.

Tras rubricar o acordo, os tres alcaldes e a concelleira coincidiron en sinalar que a firma de onte non debe quedarse nun acto protocolario, senón que debe servir para establecer relacións entre os catro municipios; facer intercambios entre as súas xentes, e ata, promover actividades conxuntas. Cecilio Lera tomou a iniciativa de invitar ao resto de concellos irmáns a estreitar aínda máis os seus lazos acudindo o ano que vén ao municipio zamorano que preside.

Polo demais, o acto de irmandamento de onte estivo cargado de simbolismo, xa que incluí­u o intercambio de folletos promocionais dos diferentes concellos e de agasallos, entre eles varias botellas de viño Ribeira do Douro. Finalizadas as intervencións, os catro representantes plantaron unha secuoya no xardí­n situado fronte ao consistorio

COMARCA DE LUGO

Castroverde aprovechó la cita festiva para ratificar ayer su hermanamiento con otros tres municipios

La feria de artesanía incluye hoy trabajos en vivo en Castroverde

El perito mercantil Xosé María Gómez pregonará la segunda edición del certamen

CARBALLEDO
ANA RODRíGUEZ – LUGO

El municipio de Castroverde acogerá hoy la segunda edición de su Mostra de Artesaní­a e Produtos Gastronómicos deGalicia. La feria abrirá sus puertas a las diez de la mañana y se desarrollará en el recinto ferial de la localidad, unas instalaciones adecentadas gracias a los fondos europeos y que fueron inauguradas el año pasado.

En la segunda edición de este certamen se podrá disfrutar de la demostración en vivo de ocho artesanos, que realizarán su oficio como antaño y entre los que se encuentran un telleiro, un zoqueiro, una tecedeira, un alfarero, un herrero, un torneador en madera, un alfarero y un cesteiro. Además, acudirá un destilador de aguardiente o aguardanteiro de Portomarí­n, Antonio Rodrí­guez, quien hará una demostración igualmente en directo. Habrá otros stands con más artesanos de madera y puestos
de cesterí­a. Además, se ofrecerá a los visitantes productos tí­picos de la gastronomí­a gallega. Entre estos alimentos se podrán probar algunas delicatessen como los quesos de Friol, vinos de Chantada, pan artesano, embutidos o miel de Quiroga, entre otros.

El público en general también tendrá la oportunidad de comer en la propia feria, ya que habrá numerosos puestos que estarán instalados en el recinto para la ocasión, sobre todo de pulpo. Este año, el encargado de leer el pregón es el perito mercantil Xosé Marí­a Gómez Vilabella, nacido en Castroverde.

A continuación, se dará paso a una comida con productos propios de nuestra comunidad, para los representantes institucionales y para los distintos artesanos que exponen en la feria. A las once de la mañana actuará el grupo de bandas y gaitas Zuncurrundullo y para la una está prevista una recepción de autoridades, entre las que se encuentran el director xeral de Patrimonio Cultural, Felipe Arias y la alcaldesa en funciones del ayuntamiento de Lugo, Sonia Méndez, junto a varios regidores de la provincia de Lugo, como el alcalde de Láncara o de Pol. Los representantes institucionales recorrerán el ferial junto al alcalde de Castroverde, José Marí­a Arias. La agente de desarrollo local, Doris López, comentó que esperan que el evento siga la senda del éxito que inició el año pasado.

NOMBRE QUE UNE

Los cuatro“castroverdes” ratificaron su hermanamiento. El municipio de Castroverde celebró ayer el acto protocolario de hermanamiento o fraternización entre los municipios de Castroverde de Campos (Zamora), Castroverde de Cerrato (Valladolid), CastroVerde (de Beja-Alentejo-Portugal) y el propio concello lucense, cuyos topónimos tienen el mismo origen.

La ceremonia tuvo lugar a las doce de la mañana con la firma de los acuerdos, y la actuación del grupo de bandas y gaitas Zuncurrundullo. En el evento, que duró unos treinta minutos, estuvieron presentes todos los alcaldes, a excepción del de Cerrato, que no pudo asistir y mandó a un concejal en su lugar, y los representantes de la asociación Amigos do Patrimonio de Castroverde. Según el presidente de este colectivo, Manuel Muñiz, la fraternización fue una iniciativa de su asociación y de otras dos, conjuntamente con los ayuntamientos de las localidades promotoras. A las dos de la tarde fue la comida de hermanamiento, con todas las autoridades, en un restaurante de la villa. Por la tarde se realizó una visita a los lugares más significativos de la localidad, entre los que destacaron el campo de la feria, la torre del castillo o Vilabade.

Á saída do acto de Irmandamento cos asistentes e a banda do Zuncurrundullo

Prantación dunha árbore, en recordo do Acto, na praza do Concello

Actuación da ilustre e condecorada Banda de Gaitas Zuncurrundullo de Castroverde, logo dos actos do Irmandamento

Visitas varias a o Castroverde Vello, a Torre da Homenaxe do castelo e o recinto do Campo da Feira. Á tarde visita a cidade de Lugo

Algunhas imaxes da II Feira dos oficios tradicionais do Concello de Castroverde, sita nos antigos pendellos que foron amañados o pasado ano

Xantar de irmandamento entre os asistentes de Castroverde de Campos e os membros da Asociación de Amigos do Patrimonio de Castroverde